رباعی شمارهٔ ۱۹۳۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده به یک دوست می‌گوید که در وضعیت سخت و مشقت باری قرار گرفته است. دوست در پاسخ می‌گوید که از این وضعیت راضی است و به شادی در آن توجه می‌کند. در ادامه، گوینده بیان می‌کند که برای حل مشکلات، باید به مشاوره و درمانی پرداخت، اما به نظر می‌رسد که دوست به شدت در عشق و حال و هوای خود غرق شده و توجهی به این درمان ندارد. این اشعار به نوعی به تجربه‌های عاشقانه و وضعیت‌های بحرانی در زندگی اشاره دارد.
گفتم که دلا تو در بلا افتادیگفتا که خوشم تو به کجا افتادی
هوش مصنوعی: گفتم ای دل، تو در درد و رنجی، او پاسخ داد که من خوشحال هستم، تو چرا چنین غمگینی؟
گفتم که دماغ را دوا باید، گفتدیوانه توی که در دوا افتادی
هوش مصنوعی: گفتم که باید برای ناراحتیام درمانی پیدا کنم، او گفت: "ای دیوانه! تو که خودت در درد و رنج غرق شدهای، به چه دلیلی به دنبال درمان هستی؟"