غزل شمارهٔ ۵۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش معشوق و نوشیدن شراب از دستان او می‌پردازد. شاعر معشوق را مظهر خوشبویی و سرزندگی معرفی می‌کند و او را به عنوان منبع شادی و نشاط در زندگی می‌ستايد. همچنین بر این نکته تاکید دارد که معشوق هرچه به دوستان و حریفانش می‌دهد، بدون انتظار پاداش و عوض است. در نهایت، شاعر به زیبایی و عظمت لحظه صبح اشاره می‌کند که سرآغاز تازه‌ای برای زندگی و لذت‌های آن است.
ای مبارک ز تو صبوح و صباحای مظفر فر از تو قلب و جناح
هوش مصنوعی: ای تو، که روشنی بخش صبح و روز هستی، ای پیروزمند، از توست که دل و بال پرواز میکنند.
ای شراب طهور از کف حوربر حریفان مجلس تو مباح
هوش مصنوعی: ای شرابی که پاک و مقدس هستی، از دست حوریان به مهمانان مجلس تو حلال و مجاز است.
ای گشاده هزار در بر ماوی بداده به دست ما مفتاح
هوش مصنوعی: ای کسی که هزاران در را به روی ما گشودهای و به دست ما کلید دادهای،
وانمودی هر آنچ می‌گویندمؤذنان صبح فالق الاصباح
هوش مصنوعی: تو خود را به گونهای نشان دادی که گویی هر آنچه مؤذنان در صبح میگویند، حقیقت دارد.
هرچ دادی عوض نمی‌خواهیگرچه گفتند السماح رباح
هوش مصنوعی: هر چیزی که به دیگران دادهای، انتظار چیزی در عوض نداری، هرچند که گفتهاند بخشش باعث سود و منفعت است.