رباعی شمارهٔ ۱۹۸۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و ارتباط با معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که هرگز نخواسته میل عاشق را در دل دیگری بگنجاند و او را به عشق خود جلب کند. همچنین به نوعی انتقاد می‌کند که نمی‌توان با نادیده گرفتن حقیقت، به خوشبختی دست یافت. به طور کلی، این اشعار به مفهوم عشق و تلاش برای دستیابی به او اشاره دارند.
هرگز نَبُوَد میلِ تو کافراشت کُنیتا عاشق آنی که فروداشت کُنی
هوش مصنوعی: هرگز نمیشود که خواستهی تو به شخصی که عاشق او هستی، آسیب برساند.
بِسْم‌ِ الله ناگفته تو گویی الحمدناآمده صبح از طمع، چاشت کُنی
هوش مصنوعی: با نام خدا، ناگفته تو به نوعی شکرگزاری میکنی. اگر صبح به امید و طمع وجود نداشته باشد، پس چرا صبحانه میخوری؟