رباعی شمارهٔ ۱۹۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و علاقه خود به معشوق سخن می‌گوید. او هر لحظه معشوق را به یاد دارد و از او احوال‌پرسی می‌کند. معشوق همچون سرو زیبایی است که در برابر او قرار دارد و شاعر احساساتش را به او منتقل می‌کند، در حالی که معشوق با آرامش به او گوش می‌دهد.
هر لحظه مها پیشِ خودم می‌خوانیاحوال همی‌پرسی و خود می‌دانی
هوش مصنوعی: هر لحظه به فکر من هستی و حال مرا میپرسی، در حالی که خودت از آن آگاه هستی.
تو سروِ روانی و سخن، پیشِ تو بادمی‌گویم و سر به خیره می‌جنبانی
هوش مصنوعی: تو مانند سرو زیبایی و وقتی با تو صحبت میکنم، بادی میوزد که من هم به شگفتی به تو نگاه میکنم.