غزل شمارهٔ ۳۲۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی و تمجید از یک شخصیت، به احتمال زیاد خدا یا ولیّ الهی می‌پردازد. شاعر ضمن بیان صفات و ویژگی‌های برجسته این شخصیت، او را به عنوان پشتیبان و منبع ثروت و نیرو معرفی می‌کند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که این شخصیت به او آرامش و راهنمایی می‌بخشد و در سختی‌ها و تنهایی‌ها به او یاری می‌کند. در پایان، شاعر به نوعی از سکوت و آرامش درونی سخن می‌گوید، در حالی که این شخصیت رازهای زندگی‌اش را برای او فاش می‌کند.
یا سندا لحاظه عاقلتی و مسکنییا ملکا جواره مکتنفی و مؤمنی
هوش مصنوعی: به دنبال منزل یا آرامگاهی هستم که در آن عقل و درایت باشد، یا جایی که در کنار آن آرامشی حاکم باشد و من نیز ایمان داشته باشم.
انت عماد بنیتی انت عتاد منیتیانت کمال ثروتی انت نصاب مخزنی
هوش مصنوعی: تو ستونی از بنای وجود من هستی، تو پشتیبان آرزوهایم، تو مایهی کمال ثروتم و تو معیار و میزان مخزن اندوختههایم هستی.
قره کل منظر مقصد کل مشتریقوه کل ناعش قدره کل منحنی
هوش مصنوعی: هر چیز زیبایی، هدف تمامی جستجوهاست و نیروی هر تصویر، تاثیرش بر هر حالت و وضعیتی دیده میشود.
انت ولی نعمتی مونس لیل وحدتیانت کروم نائل حول جناه نجتنی
هوش مصنوعی: تو یاور من و مونس شبهای تنهاییام هستی، تو نعمت بزرگی برای منی و در سایهی لطف و رحمتت از سختی‌ها و خطرات نجات یافتهام.
سید کل مالک مخلص کل هالکهادی کل سالک ناعش کل منثنی
هوش مصنوعی: سید کل یعنی رهبر و جانشین واقعی خداوند، مالک همه چیز و مظهر فانیها است. او راهنمای تمام جویندگان حقیقت و نشانهای از همه موجودات دچار نقص است.
چند خموش می‌کنم سوی سکوت می‌رومهوش مرا به رغم من ناطق راز می‌کنی
هوش مصنوعی: هر چند که سعی می‌کنم خاموش بمانم و به سکوت بروم، اما تو به رغم خواستهام، رازهای درونم را برای دیگران فاش می‌کنی.