غزل شمارهٔ ۶۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک شخص خاص و تغییراتی که در ظاهرا و نشانه‌های آن ایجاد شده می‌پردازد. شاعر از سال‌های گذشته یاد می‌کند و می‌گوید که همان دوست و معشوق با وجود تغییر در لباس و ظواهر، هنوز هم همان فرد است. او به تشبیه باده و می‌پردازد و اشاره می‌کند که اگرچه ظرف باده عوض شده، اما خود باده همان است. در نهایت، شاعر به ورود شمس الحق تبریز اشاره می‌کند که نماد روشنایی و عشق است و از آن به عنوان یک رویداد مهم یاد می‌کند. به‌طور کلی، شعر بر استمرار عشق و زیبایی در پس تغییرات ظاهری تأکید دارد.
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمدامسال در این خرقه زنگار برآمد
هوش مصنوعی: آن دختری که مانند ماه درخشان و زیبا است، امسال در این لباس کهنه و غمگین، نمایان شده است.
آن ترک که آن سال به یغماش بدیدیآنست که امسال عرب وار برآمد
هوش مصنوعی: آن جوان زیبای ترک که در سال گذشته به سرقت قلبت پرداخته بود، امسال با شکوه و جذابیتی بیشتر از همیشه درخشان و باوقار به میدان آمده است.
آن یار همانست اگر جامه دگر شدآن جامه بدل کرد و دگربار برآمد
هوش مصنوعی: دوست همان دوست است، حتی اگر لباسش تغییر کند. او فقط جامهاش را عوض کرده و دوباره ظهور کرده است.
آن باده همانست اگر شیشه بدل شدبنگر که چه خوش بر سر خمار برآمد
هوش مصنوعی: آن نوشیدنی همان موردی است که اگر ظرفش تغییر کند، توجه کن که بر سر مینوشیدنی که مستی به همراه دارد، چه حال خوشی بر سر آمده است.
شب رفت حریفان صبوحی به کجاییدکان مشعله از روزن اسرار برآمد
هوش مصنوعی: شب به پایان رسید و دوستانی که مست بودند به کجا رفتهاند، زیرا که نور و روشنایی از پنجرههای راز و رمزها به بیرون آمده است.
رومی پنهان گشت چو دوران حبش دیدامروز در این لشکر جرار برآمد
هوش مصنوعی: در روزی که رومیها از چهرهٔ واقعی خود پنهان شدند و به تماشای لشکری بزرگ و متفاوت از خود پرداختند، به ناگاه متوجه شدند که زمان تغییر کرده و اوضاع دگرگون شده است.
شمس الحق تبریز رسیدست بگوییدکز چرخ صفا آن مه انوار برآمد
هوش مصنوعی: شمس الحق تبریز به ما رسید. بگویید که از آسمان پاک، آن ماه نورانی پدیدار شده است.