غزل شمارهٔ ۷۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که در حال مستی و خلأ، دلش از او جدا شده و به دنبال جای دیگری می‌گردد. وقتی عقلش را از دست می‌دهد، دلش به سرعت فاصله می‌گیرد. دل او به جایی دیگر رفته و به خلوت خداوند رسیده است. این دل همچون پرنده‌ای آزاد و هوایی است که نمی‌توان آن را در خانه محدود کرد. با این توصیف، دل شاعر به سوی پادشاهی بزرگ و سفید پرواز کرده است.
ما مست شدیم و دل جدا شداز ما بگریخت تا کجا شد
هوش مصنوعی: ما در حالت مستی هستیم و دلمان از ما جدا شده و فرار کرده است، حالا نمیدانیم این دل به کجا رفته است.
چون دید که بند عقل بگسستدر حال دلم گریزپا شد
هوش مصنوعی: وقتی دیدم که زنجیرههای عقل و اندیشهام پاره شده، دلم به سرعت فرار کرد.
او جای دگر نرفته باشداو جانب خلوت خدا شد
هوش مصنوعی: شاید او به جای دیگری نرفته باشد و در واقع به دلایل معنوی و روحانی به آرامش و خلوتی با خداوند مشغول شده است.
در خانه مجو که او هوایی‌ستاو مرغ هواست و در هوا شد
هوش مصنوعی: در خانه خود به جستجوی او نرو، زیرا او طبیعتش آزاد است و مانند پرنده‌ای در آسمان به پرواز درآمده است.
او باز سپید پادشاه استپرید، به سوی پادشا شد
هوش مصنوعی: او به عنوان یک پرنده سفید، به سمت پادشاه پرواز کرد.