غزل شمارهٔ ۷۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی روحانی و خوشایند می‌پردازد که در آن فردی از رنج‌ها و غم‌ها رهایی یافته و به شادی و محبت دست می‌یابد. در این حالت، عشق و جنون به آن شخص راه پیدا می‌کند و او را از همه چیز جدا می‌سازد. با ورود به این مرحله جدید، زیبایی و شکوه در زندگی او نمایان می‌شود و به‌عنوان یک موجود برجسته و خاص جلوه‌گر می‌گردد. بنابراین، این شعر به توصیف تحول روحی و به دست آوردن مقامی بلند از عشق و معنویت می‌پردازد.
خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شدز جفا رست و ز غصه همه شادی و وفا شد
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که مانند ما از زحمتها و ناراحتیها رها شده و تمام لطف و رضایت را در زندگی تجربه کرده است. او از دلنگرانیها آزاد است و همه چیز در زندگیاش پر از شادی و وفاداری است.
ز طرب چون طربون شد خرد از باده زبون شدگرو عشق و جنون شد گهر بحر صفا شد
هوش مصنوعی: از شادی و سرور، عقل به حالت جنون در آمده و زبان به گفتن رازهای عشق باز شده است. عشق و دیوانگی مانند الماس در دریا به صفا و روشنی رسیدهاند.
مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شدبه کرم بحر گهر شد به روش باد صبا شد
هوش مصنوعی: ماه و خورشید به تماشا نشستهاند که از وجود آن شخص، خاک به طلا تبدیل شد. به فضل و بزرگواری او، دریا پر از جواهر شد و به روشنیهای نسیم صبح، جان تازهای گرفت.
چو شه عشق کشیدش ز همه خلق بریدشنظر عشق گزیدش همه حاجات روا شد
هوش مصنوعی: وقتی که سلطان عشق او را به خود جلب کرد، او از همه انسانها جدا شد. نگاهی به عشق به او افتاد و تمام خواستههایش برآورده شد.
به سفر چون مه گردون به شب چارده پر شدبه نظرهای الهی به یکی لحظه کجا شد
هوش مصنوعی: در سفر، همچون ماه کامل در شب چهاردهم، با نگاههای پر از لطف الهی، در همان لحظه کجا رفت؟
چو زمین بود فلک شد همگی حسن و نمک شدبشری بود ملک شد مگسی بود هما شد
هوش مصنوعی: زمانی که زمین وجود داشت، آسمان هم به زیبایی و جذابیت رسید. انسانی که در آن بود، به مقام ملک و حکومت رسید و موجودی که مانند مگس بود، به عظمتی چون هدهد تبدیل شد.