غزل شمارهٔ ۷۶۷
هوش مصنوعی: غزلی که ارائه شده، ابراز احساسات عمیق شاعر است که از جفا و بی‌وفایی محبوبش رنج می‌برد. شاعر از درد و غم خود می‌گوید و به تنهایی و عدم توانایی در پیدا کردن درمان برای دردهایش اشاره می‌کند. او بر این نکته تاکید دارد که عشق و محبت واقعی در این دنیا نایاب است و اینکه شادی واقعی در زندگی نمی‌تواند بدون وجود عشق واقعی به دست آید. شاعر همچنین به سراغ میخانه می‌رود و از شراب و مستی به عنوان راهی برای فراموش‌کردن دردها و غم‌های عاشقانه یاد می‌کند. در نهایت، او خود را ناتوان از دعا و خدمت می‌بیند زیرا هیچ چیز جز دعا در دست ندارد. این غزل به تلمیحاتی به زیبایی، وفا و غم دل عاشقانه پرداخته و مفاهیم عمیق عشق و ناامیدی را در بر می‌گیرد.
صنما جفا رها کن کرم این روا نداردبنگر به سوی دردی که ز کس دوا ندارد
هوش مصنوعی: ای محبوب، بیرحمی را کنار بگذار، زیرا مهربانی با این رفتار سازگاری ندارد. نگاهی به درد من بینداز که هیچکس قادر به درمان آن نیست.
ز فلک فتاد طشتم به محیط غرقه گشتمبه درون بحر جز تو دلم آشنا ندارد
هوش مصنوعی: از آسمان به زمین افتادم و در محیطی غرق شدم، به درون دریا. جز تو هیچ آشنایی در دل من وجود ندارد.
ز صبا همی‌رسیدم خبری که می‌پزیدمز غمت کنون دل من خبر از صبا ندارد
هوش مصنوعی: از باد صبا خبری به من رسید که میگفت از غم تو میسوزم، اما اکنون دل من هیچ خبری از این باد ندارد.
به رخان چون زر من به بر چو سیم خامتبه زر او ربوده شد که چو تو دلربا ندارد
هوش مصنوعی: چهرهات مانند طلاست و چهرهای چون نقره داری. دل من به زیبایی تو اسیر شده و هیچکس نمی‌تواند مانند تو دلربا باشد.
هله ساقیا سبکتر ز درون ببند آن درتو بگو به هر کی آید که سر شما ندارد
هوش مصنوعی: ای ساقی، در را ببند و بگذار افرادی که به دیدارت میآیند، بدانند که فقط کسانی که شایستهاند میتوانند به تو نزدیک شوند.
همه عمر این چنین دم نبدست شاد و خرمبه حق وفای یاری که دلش وفا ندارد
هوش مصنوعی: تمام عمر هیچگاه اینطور شاد و خوشحال نبودهام، به خاطر وفای کسی که دلش به وفا نیست.
به از این چه شادمانی که تو جانی و جهانیچه غمست عاشقان را که جهان بقا ندارد
هوش مصنوعی: بهتر از این شادی نیست که تو زندهای و در عین حال درد و رنج عاشقان را دلیل بر از دست رفتن دنیا بدانیم؛ چرا که این جهان پایدار نیست.
برویم مست امشب به وثاق آن شکرلبچه ز جامه کن گریزد چو کسی قبا ندارد
هوش مصنوعی: شب امشب را مست و شاد به دامان آن معشوق زیبای لبهای شیرین برویم. چه اهمیتی دارد اگر در میانهی شگفتیهای زندگی، مانند کسی که لباس مناسبی ندارد، از مشکلات بگریزیم.
به چه روز وصل دلبر همه خاک می‌شود زراگر آن جمال و منظر فر کیمیا ندارد
هوش مصنوعی: اگر زیبایی و جذابیت محبوب وجود نداشته باشد، روز وصال او به چه درد میخورد؟ در آن صورت، حتی خاک هم نمی‌تواند به طلا تبدیل شود.
به چه چشم‌های کودن شود از نگار روشناگر آن غبار کویش سر توتیا ندارد
هوش مصنوعی: اگر چشمان نادان به زیبایی معشوقی که روشن و درخشان است نگاه کند، چه فایدهای دارد وقتی که آن غبار و غم ناشی از جدایی او، دل را تیره کرده و چیزی از زیبایی باقی نگذاشته است؟
هله من خموش کردم برسان دعا و خدمتچه کند کسی که در کف به جز از دعا ندارد
هوش مصنوعی: بیا به من کمک کن تا دعا و خدمت را به دیگران برسانم. چه فایدهای دارد کسی که هیچ چیزی جز دعا در دستش ندارد؟