غزل شمارهٔ ۷۹۲
هوش مصنوعی: این شعر با دعوت به شادی و خوشحالی آغاز میشود و آرزو میکند که همواره سرسبز و لبخند بر لبان انسانها باشد. شاعر از عشق سخن میگوید و غمی را که نتواند شادی را ببیند، نفرین میکند. سپس به دوست داشتن و خوبیها اشاره میکند و برای سلطان و جامعه دعا میکند که همه در مسیر حق قرار بگیرند.
شاعر همچنین به نور احمد (پیامبر اسلام) و سعادت او اشاره میکند و بیان میدارد که کسانی که در گمراهی هستند، تحت رهبری او به راه درست هدایت شوند. او از دلها سخن به میان میآورد و میخواهد که دلها پر از عشق و محبت باشد. در نهایت، نام شمس تبریز (عالم صوفی) را میآورد و آرزو میکند که نام او به عنوان درمان گمشدهها شناخته شود.
هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان بادهله پیوسته دل عشق ز تو شادان باد
هوش مصنوعی: باشد که همیشه سرت پر از شادی و لبانت خندان باشد. امید دارم که دل عشق همیشه به خاطر تو شاد و شاداب باشد.
غم پرستی که تو را بیند و شادی نکندهمه سرزیر و سیه کاسه و سرگردان باد
هوش مصنوعی: غمگینی که بر تو نظر میاندازد و دلش شاد نمیشود، همه جا ناامید و پریشان حال است.
چونک سرزیر شود توبه کند بازآیدنیک و بد نیک شود دولت تو سلطان باد
هوش مصنوعی: وقتی انسان به اشتباهاتش پی میبرد و توبه میکند، دوباره به سمت نیکی برمیگردد. در این حالت، اوضاع و احوالش بهبود مییابد و به مقام و جایگاهی بلند میرسد.
نور احمد نهلد گبر و جهودی به جهانسایه دولت او بر همگان تابان باد
هوش مصنوعی: نور احمد، که اشاره به نور و فضیلت پیامبر اسلام دارد، در دل غیرمسلمانان نیز روشنایی میبخشید. امید است که سایه حکومت و قدرت او بر تمامی مردم جهان تابان و روشن باشد.
گمرهان را ز بیابان همه در راه آردمصطفی بر ره حق تا به ابد رهبان باد
هوش مصنوعی: حضرت مصطفی، همه گمشدگان را از بیابانهای زندگی به راه راست هدایت میکند تا همیشه و برای همیشه رهبری کنند.
آن خیال خوش او مشعله دلها بادوان نمکدان خوشش بر زبر این خوان باد
هوش مصنوعی: آن خیال زیبای او که دلها را روشن میکند، و آن چاشنی دلنشینش بر روی این سفره باشد.
کمترین ساغر بزم خوش او شد کوثردل چون شیشه ما هم قدح ایشان باد
هوش مصنوعی: جزء کوچکترین لیوان از مجلس خوش ایشان، دل ما به مانند شیشهای زینتبخش شده و امیدواریم که مانند ایشان شاداب و با صفا باشیم.
شمس تبریز توی واقف اسرار رسولنام شیرین تو هر گمشده را درمان باد
هوش مصنوعی: شمس تبریز، تو که به رازهای عمیق آگاهی، نام دلنشین تو مانند دوایی است که برای هر درمانده و گمشده راهگشا خواهد بود.