غزل شمارهٔ ۸۲۷
هوش مصنوعی: این شعر با تمجید از عشق و عاشقان آغاز می‌شود و آرزو می‌کند که عشق و شادابی برای آن‌ها پایدار باشد. شاعر از زیبایی‌های عالم عشق، مانند بوستان و آفتاب صحبت می‌کند و می‌خواهد که نعمت‌های عشق همچنان در دسترس عاشقان باشد. او همچنین به طرحی از سرمستی و شادابی در دل‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق می‌تواند غم‌ها را به شادی تبدیل کند. در نهایت، شاعر خواستار یک عشق ابدی و دلنشین است که همه را تحت تأثیر قرار دهد و آرزو می‌کند که هیچ چیزی مانع از احساسات عاشقانه نشود.
نه فلک مر عاشقان را بنده باددولت این عاشقان پاینده باد
هوش مصنوعی: آسمان برای عاشقان هیچ محدودیتی قائل نیست و امیدوارم سعادت و خوشبختی این عاشقان همواره پایدار بماند.
بوستان عاشقان سرسبز بادآفتاب عاشقان تابنده باد
هوش مصنوعی: با آرزوی سرسبز و پربار بودن دنیای عاشقان و درخشش عشق در زندگی آن‌ها.
تا قیامت ساقی باقی عشقجام بر کف سوی ما آینده باد
هوش مصنوعی: تا قیامت، عشق در دست ساقی باقی بماند و همیشه به سوی ما بیاید.
بلبل دل تا ابد سرمست بادطوطی جان هم شکرخاینده باد
هوش مصنوعی: بلبل همیشه خوشحال و سرمست است، و طوطی نیز با صدای شیرین و دلنشین خود شکرگزار زندگی و زیباییهاست.
تا ابد پستان جان پرشیر بادمادر دولت طرب زاینده باد
هوش مصنوعی: به امید آنکه همیشه منبع محبت و نعمت، مانند مادری که شیر میدهد، پر بار و زندگی بخش باشد و دولت و خوشبختی را به ارمغان آورد.
شیوه عاشق فریبی‌های یارکم مباد و هر دم افزاینده باد
هوش مصنوعی: عاشق باید همیشه با فریبهای معشوق رو به رو باشد و این فریبها هر لحظه باید بیشتر شود.
از پی لعلش گهربارست چشماین گهر را لعلش استاینده باد
هوش مصنوعی: چشم من به دنبال لعل زیبایش است و این گوهر باارزش است که با لعل او درخشش و جلا پیدا کرده است.
چشم ما بگشاد چشم مست اوطالبان را چشم بگشاینده باد
هوش مصنوعی: چشم ما به زیبایی و جذابیت او باز شد و امیدواریم که دیگران هم بتوانند زیبایی او را ببینند.
دل ز ما بربود حسن دلرباچابک و صیاد و برباینده باد
هوش مصنوعی: دل ما را زیبایی دلربا به خود گرفت، همچون شکارچی چابک و ماهر که دل‌ها را میرباید.
مرغ جانم گر نپرد سوی عشقپر و بال مرغ جان برکنده باد
هوش مصنوعی: اگر جانم نتواند به سوی عشق پرواز کند، پس آرزو میکنم که پر و بالش از هم گسسته باشد.
عشق گریان بیندم خندان شودای جهان از خنده‌اش پرخنده باد
هوش مصنوعی: وقتی عشق من گریه می‌کند، دنیا هم از شادی لبخند میزند. ای جهان، به خاطر این شادی او، پر از خنده باش.
سنگ‌ها از شرم لعلش آب شدشرم‌ها از شرم او شرمنده باد
هوش مصنوعی: سنگ‌ها به خاطر زیبایی و درخشش او ذوب شدند و خود او چنان زیباست که حتی شرم را هم شرمنده کرده است.
من خموشم میوه نطق مرامی بپالاید که پالاینده باد
هوش مصنوعی: من خاموش هستم و حتی در این سکوت نیز میوهی سخنگفتن من پرورش مییابد، چرا که این پرورشدهنده، نیروی باد است.