غزل شمارهٔ ۸۲۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره خوشنودی خداوند از عاشقان و نتیجه عشق آنهاست. شاعر دعا می‌کند که عاشقان در زیبایی و عشق خداوند شاد و خوشحال باشند. بیان می‌کند که عشق و آتش آن، جان آنها را زنده نگه می‌دارد و دست معشوق در خون عاشقان است. کسانی که می‌خواهند از عشق رهایی یابند، دچار نادانی هستند. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که عشق هرچند دشوار است، ولی ارزشمند است و عاشقان هرگز نمی‌خواهند از آن جدا شوند. در نهایت، آسمان را به خاطر دود ناشی از اشتیاق عاشقان تحسین می‌کند.
ای خدا از عاشقان خشنود بادعاشقان را عاقبت محمود باد
هوش مصنوعی: خداوندا، امیدوارم تو از عاشقان راضی باشی و سرانجام آنها را به مقام و منزلت خوب برسانی.
عاشقان را از جمالت عید بادجانشان در آتشت چون عود باد
هوش مصنوعی: عاشقان برای زیبایی تو جشن بگیرند، چرا که جانشان مانند عود در آتش عشق تو میسوزد.
دست کردی دلبرا در خون ماجان ما زین دست، خون آلود باد
هوش مصنوعی: ای دلبر، به خاطر دستانت که در خون ما رفته، جان ما هم دستخوش این خونآلودی شده است.
هر که گوید که خلاصش ده ز عشقآن دعا از آسمان مردود باد
هوش مصنوعی: هر کس بخواهد که از عشق رهایی یابد، دعاهایش در پیشگاه خداوند پذیرفته نخواهد شد.
مه کم آید مدتی در راه عشقآن کمی عشق جمله سود باد
هوش مصنوعی: مدت زمانی عشق ممکن است کمتر از آنچه انتظار میرود باشد، اما در آن مدت کوتاه، همهچیز به عشق منتهی می‌شود و همین عشق، برکت و سود به همراه دارد.
دیگران از مرگ مهلت خواستندعاشقان گویند نی نی زود باد
هوش مصنوعی: بقیه مردم از مرگ خواستهاند که کمی به آنها مهلت بدهد، اما عاشقان میگویند نه، نه، هرچه زودتر بهتر!
آسمان از دود عاشق ساخته‌ستآفرین بر صاحب این دود باد
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر عشق پر از دود و غبار شده است، و باید به کسی که این دود را بوجود آورده، درود فرستاد.