غزل شمارهٔ ۸۶۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی چشم‌های معشوق است و توصیف می‌کند که چگونه این چشم‌ها هر لحظه هزاران چشم جدید می‌آفرینند. شاعر به قدرت و جذابیت چشمان معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیزی در جهان به اندازه‌ی این چشم‌ها نمی‌تواند دل‌انگیز باشد. همچنین به حیرت و شگفتی دیگران از این زیبایی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در تخت سلطنت عشق، تنها چشم‌های معشوق نشسته‌اند. در نهایت، شاعر به قدرت خالق اشاره می‌کند که چنین چشمی را آفریده و از دانش و زیبایی آن چشم‌ها حیرت‌زده است.
چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاددر چشم‌های مست تو نقاش چون نهاد
هوش مصنوعی: در چشمان تو که مستی و زیبایی خاصی دارد، مانند یک نقاش، شیرینی و لذت را به طور فوقالعادهای به تصویر کشیدهاند.
چشمت بیافرید به هر دم هزار چشمزیرا خدا ز قدرت خود قدرتش بداد
هوش مصنوعی: چشم تو به هر لحظه هزاران چشم جدید میسازد، زیرا خداوند از قدرت خود به آن چشمه، این قدرت را بخشیده است.
وان جمله چشم‌ها شده حیران چشم توکه صد هزار رحمت بر چشم‌هات باد
هوش مصنوعی: تمامی نگاهها به زیبایی چشم‌های تو خیره ماندهاند و بر این زیبایی، هزاران رحمت نازل باد.
بر تخت سلطنت بنشستست چشم توهر جان که دید چشم تو را گفت داد داد
هوش مصنوعی: چشمان تو مانند تخت سلطنت است و هر کسی که به آن نگاه می‌کند، از زیباییاش شگفتزده میشود و به نوعی فریاد میزند که به شایستگی و بزرگی تو اذعان دارد.
گفتم که چشم چرخ چنین چشم هیچ دیدسوگند خورد و گفت مرا نیست هیچ یاد
هوش مصنوعی: در این بیت، گوینده از چشمانش میگوید که تا به حال چیزی مانند چشمان معشوق ندیده است. او به چشمان خود سوگند میخورد که هیچ چیزی از یادش نمیرود و هیچ خاطرهای از دیگران در ذهنش نیست. این بیان نشاندهندهی عمق احساس و توجه به زیبایی خاص معشوق است.