غزل شمارهٔ ۹۶۰

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر خطاب به حارسان نکوروی خود از آنها می‌خواهد که چشم بد را از یوسفان دور کنند و در مواجهه با بیگانگان سؤال و جواب کنند. او اشاره می‌کند که در نهایت، باید به جمع‌کردن دل‌ها و لذت بردن از شراب و عشق پرداخت. شاعر تأکید می‌کند که زندگی حقیقی در آب حیات است و باید از سراب‌های فریبنده دوری کرد. او همچنین به خطر حسد و خیانت اشاره می‌کند و خواستار اتحاد و وفاداری در برابر دشمنان می‌شود. در پایان، شاعر به گروهی که به خدمت شمس دین مشغول‌اند دعوت می‌کند تا برای او تلاش کنند.