غزل شمارهٔ ۱۰۶۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس جدایی و محبت عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر از یک سو به یاد لحظات شیرین و عهدهایی که میانشان بوده است، اشاره می‌کند و از سوی دیگر به تقصیرهایی که ممکن است باعث جدایی شده باشد، اعتراف می‌کند. او به یادآوری زیباهایی مانند ماه و گل‌ها و همچنین محبت‌هایش می‌پردازد و در نهایت عشق به معشوقش را به عنوان اصلی‌ترین دین خود می‌شناسد. این شعر توصیف کننده عمق احساسات انسانی و زیبایی‌های عشق است.
عزم رفتن کرده‌ای چون عمر شیرین یاد دارکرده‌ای اسب جدایی رغم ما زین یاد دار
هوش مصنوعی: اگر تصمیم به رفتن داری، فراموش نکن که یاد شیرین عمرت را حفظ کنی، چرا که جدایی از ما همانند اسبی است که زین شده و باید به آن توجه کنی.
بر زمین و چرخ روید مر تو را یاران صافلیک عهدی کرده‌ای با یار پیشین یاد دار
هوش مصنوعی: دوست و یاران خوبی به دور و برت خواهند بود، اما به یاد داشته باش که با دوست قدیمیات پیمانی بستهای و باید به آن وفادار بمانی.
کرده‌ام تقصیرها کان مر تو را کین آوردلیک شب‌های مرا ای یار بی‌کین یاد دار
هوش مصنوعی: من اشتباهاتی کرده‌ام که باعث شده تو نسبت به من کینه داشته باشی، اما لطفاً شب‌های من را به خاطر داشته باش، ای دوست بیکینه.
قرص مه را هر شبی چون بر سر بالین نهیآنک کردی زانوی ما را تو بالین یاد دار
هوش مصنوعی: هر شب که ماه را بر سر بالین خود میگذاری، به یاد داشته باش که تو زانوی ما را آرام کردی.
همچو فرهاد از هوایت کوه هجران می‌کنمای تو را خسرو غلام و صد چو شیرین یاد دار
هوش مصنوعی: من همچون فرهاد، به خاطر عشق تو، از کوههای جدایی و غم فراق بالا میروم، ای محبوب من، که تو را چون خسرو میپرستم و یاد شیرینت را در دل دارم.
بر لب دریای چشمم دیده‌ای صحرای عشقپر ز شاخ زعفران و پر ز نسرین یاد دار
هوش مصنوعی: در کنار چشمانم، همچون دریایی، سرزمین عشق را دیده‌ای که پر از گلهای زعفران و نسرین است.
التماس آتشینم سوی گردون می‌رودجبرئیل از عرش گوید یا رب آمین یاد دار
هوش مصنوعی: دعای آتشین و شدید من به سمت آسمان میرود. جبرئیل از ارتفاعات آسمانی میگوید: خدایا، آمین. یاد تو را فراموش نکن.
شمس تبریزی از آن روزی که دیدم روی تودین من شد عشق رویت مفخر دین یاد دار
هوش مصنوعی: از زمانی که چهره تو را دیدم، عشق به تو برایم همانند دینی ارزشمند شده است. به خاطر داشته باش که زیبایی تو مایه افتخار این دین است.