غزل شمارهٔ ۱۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره دارد که همچون نوری در دل او در سحرگاهان می‌درخشد. او به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر جان و دلش اشاره می‌کند و با اشاراتی، علاقه و اشتیاق خود را بیان می‌کند. شاعر به یادآوری لحظه‌های عاشقانه و شکرینی که میانشان بوده می‌پردازد و به صبوری در عشق و چالش‌های آن اشاره می‌کند. همچنین، خواستار دور ماندن چشم بد از زیبایی معشوق است و در نهایت، معشوقش را پاک و بی‌نقص می‌داند.
ای خیالت در دل من هر سحورمی‌خرامد همچو مه یک پاره نور
هوش مصنوعی: ای خیال تو در دل من در هر سحری مانند ماهی که نورش را پراکنده می‌کند، به آرامی و زیبایی در حال حرکت است.
نقش خوبت در میان جان ماآتش و شور افکند وانگه چه شور
هوش مصنوعی: زیبایی و حضور تو در دل ما مانند آتش و شوری عمیق ایجاد کرده است که هیچ چیز نمیتواند آن را خاموش کند.
آتشی کردی و گویی صبر کنمن ندانم صبر کردن در تنور
هوش مصنوعی: تو آتشی را بر پا کردی و به من میگویی صبر کن، در حالی که من نمیدانم چطور باید در این تنور گرم صبر کنم.
یاد داری کآمدی تو دوش مستماه بودی یا پری یا جان حور
هوش مصنوعی: یاد داری که دیشب وقتی به حضور من آمدی، مانند ماه زیبا بودی یا همچون پرندهای دلربا یا روح یک حوری؟
آن سخن‌هایی که گفتی چون شکروان اشارت‌ها که می‌کردی ز دور
هوش مصنوعی: سخنان شیرینی که تو گفتی مانند شکر است و آن نشانههایی که از دور به من میدادی، نیز معنیدار و پرمحتوا هستند.
دست بر لب می‌زدی یعنی که تواز برای این دل من برمشور
هوش مصنوعی: دست بر روی لب میکشیدی که به معنای این بود که تو به خاطر دل من نگران نباشی.
دست بر لب می‌نهی یعنی که صبربا لب لعلت کجا ماند صبور
هوش مصنوعی: وقتی دستت را بر روی لبان خود میگذاری، نشاندهنده این است که صبر و شکیبایی در کنار زیبایی و جذابیتت جایی ندارد.
رو به بالا می‌کنی یعنی خداچشم بد را از جمالم دار دور
هوش مصنوعی: وقتی به سمت بالا نگاه می‌کنی، در واقع از خدا میخواهی که چشمهای بد را از زیباییام دور کند.
ای تو پاک از نقش‌ها وز روی توهر زمانی یوسفی اندر صدور
هوش مصنوعی: ای تو که از تمام نقاشیها و تصاویر پاک و بینقصی، هر زمانی در درون تو چهرهای همچون یوسف درخشان و زیبا جلوهگر است.