غزل شمارهٔ ۱۱۱۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت و خوشی ناشی از زیبایی و محبت است. شاعر برای توصیف حال و هوای جشن و بزم از تصاویری زیبا بهره می‌برد. او به زیبایی حضور معشوق اشاره کرده و می‌گوید که هر لحظه می‌تواند دل را شاد کند و هر thirsty (تشنگان) به عشق و محبت دست یابد. همچنین، می‌خواهد بگوید که بزم امروز برای همه عاشقان است و در این فضا، همه چیز به اندازه کافی خوشایند و لذت‌بخش است. در نهایت، اشاره به ساغری دارد که از لطافت خاصی برخوردار است و بیان می‌کند که این ساغر در حقیقت به معنای شراب خوشگوار است.
روزی خوشست رویت از نور روز خوشترباده نکوست لیکن ساقی ز می نکوتر
هوش مصنوعی: روز زیبایت از نور روز هم زیباتر است، نوشیدنی خوب هم هست، اما ای ساقی، شراب از هر چیز دیگری بهتر است.
هر بسته‌ای که باشد امروز برگشایددل در مراد پیچد چون باز در کبوتر
هوش مصنوعی: هر چیزی که امروز به ما میرسد، دل را شاد می‌کند و آرزوها را به هم پیوند میزند، مانند باز شدن بالهای کبوتر.
هر بی‌دلی ز دلبر انصاف خود بیابدهر تشنه‌ای نشیند بر آب حوض کوثر
هوش مصنوعی: هر کسی که به محبوب خود عشق ورزد، به درستی خواهد رسید و هر کسی که نیازمند باشد، به خواستهاش دست پیدا می‌کند.
هر دم دهد بت من نو ساغری به ساقیکامروز بزم عامست این را به عاشقان بر
هوش مصنوعی: هر لحظه معشوق من برایم یک جام تازه میآورد، امروز جشن عمومی است، این را به عاشقان بگوید.
یک ساغر لطیفی کز غایت لطیفیگویی همه شرابست خود نیست هیچ ساغر
هوش مصنوعی: یک ظرف زیبا و دلنشین وجود دارد که آنقدر لطیف و دلربا به نظر میرسد که گویی تمام محتویاتش فقط شراب است، در حالی که خود ظرف هیچ چیزی ندارد.