غزل شمارهٔ ۱۱۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ویژگی‌های خاص آینه می‌پردازد. او آینه را نه تنها وسیله‌ای برای بازتاب تصویر می‌داند، بلکه آن را حامل اسرار وجود و معرفت می‌شمارد. آینه در بطن خود احوال و رازهای جهان را دارد و می‌تواند تاریخ گذشته را روایت کند. همچنین، او از آینه انتظار دارد تا غم‌ها را از دل‌ها بزداید و به جستجوی حقیقت و عدالت بپردازد. به‌طور کلی، این شعر به رابطه میان درون و بیرون و اهمیت شناخت می‌پردازد.
ای آینه فقیری جانی و چیز دیگروی آنک در ضمیری آنی و چیز دیگر
هوش مصنوعی: ای آینه، تو تنها یک فقیر نیستی، بلکه در دل تو چیزهای بیشتری نهفته است. تو در وجود خود، معانی و واقعیتهای دیگری نیز داری.
اسرار آسمان را اندیشه و نهان رااحوال این و آن را دانی و چیز دیگر
هوش مصنوعی: اگر به عمق فکر کنی، میتوانی به رازهای آسمان و پنهانهای زندگی افراد پی ببری و به اطلاعات بیشتری دست یابی.
تاریخ برگذشته بر انسی و فرشتهخط‌های نانبشته خوانی و چیز دیگر
هوش مصنوعی: تاریخ گذشته را میتوان به مانند نوشتههایی غیرملموس برای انسانها و فرشتگان، تفسیر کرد و به معانی و داستانهای دیگری که نهفته در آن است، پی برد.
از غیب حصه‌ها را بدهی به مستحقانوز سینه غصه‌ها را رانی و چیز دیگر
هوش مصنوعی: از عالم غیب، سهمها را به کسانی که شایستهاند بدهی و از دل دردها و غصه‌ها را دور کنی و چیزهای دیگری نیز انجام دهی.