غزل شمارهٔ ۱۱۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خوشحالی و شور و شوق بهار اشاره می‌کند که با آمدن عشق و زیبایی به زندگی انسان‌ها، حالتی مست و عاشقانه را به وجود آورده است. او به چشم و چراغ وجود انسان‌ها اشاره می‌کند و از آنها می‌خواهد که به سوی باغ و زیبایی‌ها بروند و شاهدان چمن را در انتظار نگذارند. در چمن، غنچه‌ها و گل‌ها به احترام قدوم دوست شکفته شده‌اند و نشانه‌های زندگی و نشاط در طبیعت به وضوح دیده می‌شود.
شاعر به زنده شدن دوباره‌ی طبیعت و بروز زیبایی‌ها بعد از زمستان سرد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی درختان و طبیعت نیز به زندگی بازگشته‌اند و شادابی و حیات را دوباره تجربه می‌کنند. او با تخیل و تصویرسازی‌های زیبا از تغییرات طبیعت و بهار حرف می‌زند و می‌گوید که با کمک خداوند، حتی بزرگ‌ترین دشمنان نیز می‌توانند از بین بروند. در نهایت، این شعر روحیه‌ای از امید و تجدید حیات را به تصویر می‌کشد.
آمد بهار خرم و آمد رسول یارمستیم و عاشقیم و خماریم و بی‌قرار
هوش مصنوعی: بهار خوشبختی فرا رسیده و پیامآور محبوب در آستین ماست. ما در حال حاضر در حالت شادابی و عشق هستیم و در عین حال، دلتنگ و بیقراریم.
ای چشم و ای چراغ روان شو به سوی باغمگذار شاهدان چمن را در انتظار
هوش مصنوعی: ای چشم، ای روشنی بخش روح، به سوی باغ برو و نگذار که شاهدانِ این چمن منتظر بمانند.
اندر چمن ز غیب غریبان رسیده‌اندرو رو که قاعدست که القادم یزار
هوش مصنوعی: در باغ، از عالم غیب، افرادی ناشناس آمدهاند و به طور مستقیم، به یکدیگر نزدیک شده‌اند. آیا این عادت و رسم نیست که آنچه به سوی ما میآید، به صورت شگفتانگیزی جلوهگر شود؟
گل از پی قدوم تو در گلشن آمدستخار از پی لقای تو گشتست خوش عذار
هوش مصنوعی: گل به خاطر حضور تو در باغ شکفته و خار به خاطر ملاقات تو پدید آمده است، ای خوش روی.
ای سرو گوش دار که سوسن به شرح توسر تا به سر زبان شد بر طرف جویبار
هوش مصنوعی: ای سرو خوشصورت، بدان که گل سوسن دربارهی زیبایی تو صحبت کرده و همه جا در کنار جویبار از تو سخن می‌گوید.
غنچه گره گره شد و لطفت گره گشاستاز تو شکفته گردد و بر تو کند نثار
هوش مصنوعی: غنچه به آرامی باز می‌شود و محبت تو باعث می‌شود که آن را به زیبایی بگشاید و به تو ادای احترام کند.
گویی قیامتست که برکرد سر ز خاکپوسیدگان بهمن و دی مردگان پار
هوش مصنوعی: انگار قیامت فرارسیده، زیرا سر از خاک مردگان در ماههای بهمن و دی بیرون آمده و به آسمان مینگرند.
تخمی که مرده بود کنون یافت زندگیرازی که خاک داشت کنون گشت آشکار
هوش مصنوعی: تخم مردهای که وضعش چندان خوب نبود، حالا زندگی پیدا کرده است. رازی که در دل خاک پنهان بود، حالا آشکار شده است.
شاخی که میوه داشت همی‌نازد از نشاطبیخی که آن نداشت خجل گشت و شرمسار
هوش مصنوعی: شاخی که میوه داشت با نشاط و خوشحالی به خود میبالید، اما شاخی که میوه نداشت، به خاطر نداشتن میوه احساس شرم و خجالت میکرد.
آخر چنین شوند درختان روح نیزپیدا شود درخت نکوشاخ بختیار
هوش مصنوعی: در نهایت، درختان محسوب روح نیز نمایان خواهند شد و درختی با شاخهای نکو و خوشبختی به وجود خواهد آمد.
لشکر کشیده شاه بهار و بساخت برگاسپر گرفته یاسمن و سبزه ذوالفقار
هوش مصنوعی: پادشاه بهار به جنگ آمده و برای نبرد، با زیبایی هایی چون یاسمن و سبزه، سپری ساخته است.
گویند سر بریم فلان را چو گندناآن را ببین معاینه در صنع کردگار
هوش مصنوعی: میگویند که وقتی سر فردی را ببُریم، مانند گیاهان خشک و بیخاصیت خواهد شد. اما اگر دقت کنی، میتوانی آفرینش و هنرمندی خالق را در این صحنه مشاهده کنی.
آری چو دررسد مدد نصرت خدانمرود را برآید از پشه‌ای دمار
هوش مصنوعی: زمانی که کمک و یاری خداوند برسد، حتی بزرگ‌ترین و قدرتمندترین افراد هم می‌توانند از چیزهای کوچک و بیاهمیت آسیب ببینند و نابود شوند.