غزل شمارهٔ ۱۱۴۰
هوش مصنوعی: این متن به توصیف آمدن دوباره و طراوت فصل بهار می‌پردازد. شاعر با比انی زیبا به تشابه بین خود و نسیم بهاری اشاره می‌کند و از روشنایی و گرمی آفتاب می‌گوید. او به شور و شوق طبیعت در میانه گلزار و آواز پرندگان اشاره کرده و از حرکت و زندگی در دریای پرموج سخن می‌گوید. شاعر با یادآوری خداوند و اینکه جهان را بدون خردی هشیار نگذارد، به اهمیت آگاهی و درک اشاره می‌کند. همچنین او با ذکر از پیامبر اسلام و یارانش، به عبادت و رازهای معنوی اشاره دارد. در انتها، روی به شکر و خرما از مصر آورده و تمجید می‌کند که نیازی به نبات‌های دیگر نیست، چون یادآور شمس تبریزی و شیرینی عشق و معنویت اوست.
بیامدیم دگربار چون نسیم بهاربرآمدیم چو خورشید با صد استظهار
هوش مصنوعی: ما دوباره به مانند نسیم بهاری آمدیم و همچون خورشید با اعتماد و قوت فراوان برخواستیم.
چو آفتاب تموزیم رغم فصل عجوزفکنده غلغل و شادی میانه گلزار
هوش مصنوعی: ما چون آفتاب در تابستان هستیم و با وجود کهنسالی فصل، شادی و سروری را در میان باغ گلها به ارمغان آوردهایم.
هزار فاخته جویان ما که کو کوکوهزار بلبل و طوطی به سوی ما طیار
هوش مصنوعی: هزاران فاخته در جستجوی ما هستند و صدای کوکو به گوش میرسد، در حالی که بلبلها و طوطیها به سمت ما پرواز میکنند.
به ماهیان خبر ما رسید در دریاهزار موج برآورد جوش دریابار
هوش مصنوعی: ماهیها از خبر ما آگاه شدند و در دریا هزاران موج به وجود آمد و جوش و خروش دریا را به همراه داشت.
به ذات پاک خدایی که گوش و هوش دهدکه در جهان نگذاریم یک خرد هشیار
هوش مصنوعی: به خدایی که صفات پاک دارد و به ما گوش و درک عطا کرده است، امیدواریم که در این دنیا هیچ فرد آگاهی را بیخبر نگذاریم.
به مصطفی و به هر چار یار فاضل اوکه پنج نوبت ما می‌زنند در اسرار
هوش مصنوعی: به پیامبر و به هر چهار یار با فضیلت او اشاره میشود که ما در پنج نوبت به رازها و نکات پنهان توجه میکنیم.
بیامدیم ز مصر و دو صد قطار شکرتو هیچ کار مکن جز که نیشکر مفشار
هوش مصنوعی: ما از سرزمین مصر آمدیم و هزاران قند کارخانهای را به دوش کشیدیم. اما هیچ کاری نکن جز اینکه مانند نیشکر نرم و شیرین باشی.
نبات مصر چه حاجت که شمس تبریزیدو صد نبات بریزد ز لفظ شکربار
هوش مصنوعی: نبات مصری نیاز ندارد که شمس تبریزی دوصد نبات برایش بریزد؛ زیرا خود میتواند بهگونهای شیرین و دلنشین باشد.