غزل شمارهٔ ۱۱۶۶
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف حال و هوای انسانی و رابطه‌اش با زمان و عشق می‌پردازد. شاعر به آتش و خصائص مختلف اشیاء و موجودات اشاره می‌کند. با اشاره به ناپایداری دنیا، بر مفهوم عشق و زیبایی تأکید می‌کند و می‌گوید که زندگی و دل انسان شبیه به چنگ و تار است که گاه نغمه‌ای خوش از آن شنیده می‌شود و گاه سکوتی در آن حاکم می‌شود. همچنین به وجود نور و خوشی در بهار اشاره دارد و در نهایت، نسبت به حال و آینده انسانی و تأثیر عشق بر آن تأمل می‌کند.
چند از این راه نو روزگارپرده آن یار قدیمی بیار
هوش مصنوعی: مدتی است که از این مسیر جدید میگذرد، بیایید پردهای از یاد آن دوست قدیمی بر داریم.
آتش فرعون بکش ز آب بحرمفرش نمرود به آتش سپار
هوش مصنوعی: فرعون را با آتش نابود کن و عذاب او را به آتش نمرود بسپار.
چرخ فلک را به خدایی مگیرانجم و مه را مشناس اختیار
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که تأثیرات ستارهها و کرههای آسمانی، نباید در زندگیات خدایی و قدرت مطلق داشته باشد و نباید خود را تحت تأثیر آنها قرار دهی.
شمس و شموسی که سرآخر شده‌ستچون خر لنگست در آن مستدار
هوش مصنوعی: خورشید و نوری که در پایان کار به وجود آمده، مانند الاغی لنگ در جادهای کج و معوج است.
باد چو راکع شد و خود را شناختنیست در آخر چو خسان بی‌مدار
هوش مصنوعی: باد وقتی که آرام میگیرد و به خود مینگرد، درمییابد که در نهایت، مانند دیگران، بدون هدف و بیبرنامه است.
چشم در آن باد نهاده‌ست خسکاو کشدش جانب هر دشت و غار
هوش مصنوعی: چشم به آن باد دوخته شده است که خس (علف) را به هر دشت و غاری میبرد.
خیره در آن آب بمانده‌ست سنگکوش بغلطاند در سیل بار
هوش مصنوعی: سنگی در دریاچهای ساکن است و نیروی سیل در حال تلاش است تا آن را جابجا کند.
گر بد و نیکیم، تو از ما مگیرما همه چنگیم و دل ما چو تار
هوش مصنوعی: اگر ما خوب یا بد هستیم، تو از ما قضاوت نکن. ما همه مانند سازهایی هستیم و دل ما مثل رشتههای یک ساز.
گاه یکی نغمه‌ی تَر می‌نوازگاه ز تر بگذر و رو خشک آر
هوش مصنوعی: گاهی نغمه‌ای غمگین و تر را مینوازی و گاهی باید از آن غمها بگذری و به حالتی خشک و بیاحساس دست یابی.
گر ننوازی دل این چنگ رابس بود اینش که نهی برکنار
هوش مصنوعی: اگر به دل این چنگ نوازی، کافی است که آن را کنار بگذاری.
نور علی نور چو بنوازیشباده خوش و خاصه به فصل بهار
هوش مصنوعی: نور بر نور، هنگامی که به آرامی بنوشی بادهای دلپذیر به ویژه در فصل بهار.
در کف عشقست مهار همهاشتر مستیم در این زیر بار
هوش مصنوعی: در کنترل عشق، همه قدرت و انرژی ما جمع شده است و در زیر بار سنگین آن، مانند شتر مستی هستیم.
گاه چو شیری متمثل شودتا برمد خلق از او چون شکار
هوش مصنوعی: گاه انسان به شدت شجاع و قدرتمند می‌شود، به گونهای که دیگران از او بترسند و مانند شکار به او نگاه کنند.
گاه چو آبی متشکل شودخلق رود تشنه بدو جان‌سپار
هوش مصنوعی: گاهی که آب جمع می‌شود، مردم تشنه به آن چنان وابسته میشوند که جان خود را به آن میسپارند.