غزل شمارهٔ ۱۱۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به جستجوی انسان‌های پاک و زیبا از نظر روحانی اشاره دارد. شاعر از وجود افرادی صحبت می‌کند که می‌توانند به بالا و دریا نظر کنند، یعنی به معانی و جنبه‌های عالی زندگی دست یابند. این افراد با عشق و نور الهی هدایت می‌شوند و می‌توانند به حقیقت و وجود حق نزدیک شوند. در نهایت، شاعر بر اهمیت نظر و بصیرت اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به درگاه حق، تنها با نظر صحیح می‌توان به آنجا رسید.
هست کسی صافی و زیبانظرتا بکند جانب بالا نظر
هوش مصنوعی: آیا کسی هست که دلش پاک و نگاهش زیبا باشد تا به آسمان و عالم بالا توجه کند؟
هست کسی پاک از این آب و گلتا بکند جانب دریا نظر
هوش مصنوعی: کسی وجود دارد که از این دنیای مادی و جسمانی پاک و خالص است، تا بتواند به سوی دریا و عمقهای روحانی نگاه کند.
پا بنهد بر کمر کوه قافتا بزند بر پر عنقا نظر
هوش مصنوعی: کسی بر روی کمر کوه قاف میرود تا به پرندهای افسانهای نگاه کند.
تا که نظر مست شود ز آفتابتا بشود بی‌سر و بی‌پا نظر
هوش مصنوعی: تا وقتی که نگاه تحت تأثیر نور خورشید قرار بگیرد، اجازه میدهد که بیهویت و بیقید و شرط باشد.
هست کسی را مدد از نور عشقتا فتدش جمله بدان جا نظر
هوش مصنوعی: کسی وجود دارد که به کمک نور عشق، به همه چیز توجه می‌کند و همه چیز را در آن مکان میبیند.
آب هم از آب مصفا شودهم ز نظر یابد بینا نظر
هوش مصنوعی: آب به خودی خود پاک و زلال است و همچنین میتواند دیدی روشن و نافذ پیدا کند.
جمله نظر شو که به درگاه حقراه نیابد مگر الا نظر
هوش مصنوعی: تمام نگاهها باید به سوی درگاه حق بیفتد، چرا که تنها نگریستن به اوست که میتواند راه را هموار کند.