غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به مفهوم نور و رهایی از ظلمت می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات، شمع را به عنوان نماد روشنایی معرفی می‌کند که در حال سوختن است و نزدیک به روز روشن می‌شود. او به ظهور خورشید و پایان ظلمت اشاره دارد و بیان می‌کند که حقیقت و نور، بخشی از یادگیری و فهم عمیق‌تر است. همچنین، به تأویلات و معانی نهفته اشاره شده و به معنای عمیق "نور ناطق" پرداخته می‌شود. در نهایت، شاعر به اهمیت پیوستگی با نور و آموختن از آن منبع عظیم اشاره می‌کند.
الا ای شمع گریان گرم می‌سوزخلاص شمع نزدیکست شد روز
هوش مصنوعی: ای شمعی که با اشکهای خود میسوزی، بدان که زمان به پایان نزدیک است و روز فرا میرسد.
خلاص شمع‌ها شمعی برآمدکه بر زنگی ظلمت‌هاست پیروز
هوش مصنوعی: شمعی روشن شد که بر تاریکیها غلبه کرد و روشنی بخش شد.
نهان شد ظلم و ظلمت‌ها ز خورشیدنهان گردد الف چون گشت مهموز
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید طلوع کند، ظلمت و ظلمها از بین میروند و دیگر پنهان نخواهند شد. همانطور که حروف الف با شکل و رنگ خاص خود در برابر نور مشخص میشوند، در روشنایی خورشید نیز حقیقت و روشنی نمایان خواهد گشت.
شنو از شمس تأویلات و تعبیرچو اندر خواب بشنیدی تو مرموز
هوش مصنوعی: به سخنان شمس گوش بده و تفسیرها و معانی را دریاب، زیرا وقتی در خواب هستی، گویی رموزی را شنیدهای.
چنین باشد بیان نور ناطقنه لب باشد نه آواز و نه پدفوز
هوش مصنوعی: سخن گفتن درباره نور ناطق به گونهای است که نه لبهایی برای بیان آن وجود دارد و نه صدایی به گوش میرسد.
چو مه از ابر تن بیرون رو ای دوستهزار اکسیر از خورشید آموز
هوش مصنوعی: ای دوست، چون ماه از پشت ابرها نمایان می‌شود، هزاران گنج و ارزش از خورشید یاد بگیر.
پی خورشید بهر این دوانستهلال و بدر صبح و شام چون یوز
هوش مصنوعی: به دنبال خورشید در حرکت است، مانند هلال و ماه کامل که در صبح و شب به سرعت میچرخند، همانند یوز.
چو دیدی پرده سوزی‌های خورشیددهان از پرده دریدن فرودوز
هوش مصنوعی: وقتی که به آتش سوزان خورشید نگاه کردی، از پشت پرده کنار برو و خود را آزاد کن.
خمش آن شیر شیران نور معنیستپنیری شد به حرف از حاجت یوز
هوش مصنوعی: آن شیر بزرگ و پرافتخار، در سکوت خود نور و معنای عمیقی را حمل می‌کند، و به واسطه کلامش، از نیاز یوز به دلبستگی و توجه اشاره می‌کند.