غزل شمارهٔ ۱۲۰۵
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به عشق و احساسات عمیق انسانی دارد. شاعر از خستگی و ملالت خود صحبت می‌کند و به تأثیر دوستی‌های واقعی و همدلی بر روح و روان اشاره می‌کند. او نسبت به لذت‌های مادی و فراق از دوستانش ابراز نگرانی کرده و به زیبایی لحظات خوشی که با عشق و دوستانش دارد اشاره می‌کند. همچنین، درگیری‌های درونی، لذت‌های شراب و تجربیات زندگی را به تصویر می‌کشد. به طور کلی، این اشعار با مفاهیم عشق، دوستی و جستجوی خوشبختی در زندگی پر شده است.
سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بسگرچه ملول گشته‌ای کم نزنی ز هیچ کس
هوش مصنوعی: سیر شدن روح من کافی است، پس دیگر نگو که کافی است، هرچند خسته شدهای، اما از کسی دلسرد نشو.
چونک رسول از قنق گشت ملول و شد ترشناصح ایزدی ورا کرد عتاب در عبس
هوش مصنوعی: وقتی پیامبر از بیاحساسی و ناامیدی ناراحت و عبوس شد، پروردگارش با نصیحتی تند به او خشمگین و توبیخش کرد.
گر نکنی موافقت درد دلی بگیردتهمنفسی خوش است خوش هین مگریز یک نفس
هوش مصنوعی: اگر با همدلی و همدردی رفتار نکنی، ممکن است در دل دیگران تأثیر منفی بگذاری. داشتن همدمی خوب و دلنشین اهمیت دارد، پس از این فرصت دوری نکن.
ذوق گرفت هر چه او پخت میان جنس خودما بپزیم هم به هم ما نه کمیم از عدس
هوش مصنوعی: هر چه او پخت و درست کرد، ما هم میتوانیم از مواد خودمان غذا تهیه کنیم. ما هم از نظر کیفیت و ارزش کمتر از او نیستیم.
من نبرم ز سرخوشان خاصه از این شکرکشانمرگ بود فراقشان مرگ که را بود هوس
هوش مصنوعی: من نمیتوانم دوری از خوشحالان را تحمل کنم، بهویژه از افرادی که شیرینی خاصی دارند. برای من، جدایی از آنها مانند مرگ است و چه کسی است که این دوری را بخواهد؟
دوش حریف مست من داد سبو به دست منبشکنم آن سبوی را بر سر نفس مرتبس
هوش مصنوعی: دیروز، رفیق مست من پیاله را به دستم داد. میخواهم آن پیاله را بر سر خشم و نفس سرکش خود بشکنم.
نفس ضعیف معده را من نکنم حریف خودزانک خدوک می‌شود خوان مرا از این مگس
هوش مصنوعی: به دلیل ضعف نفس و حالتی که معده دارد، من نمیتوانم خود را با این وضعیت تطبیق دهم. زیرا وجود این مگس باعث می‌شود که سفرهام پر از مشکل و عدم آرامش شود.
من پس و پیش ننگرم پرده شرم بردرمزانک کمند سکر می می‌کشدم ز پیش و پس
هوش مصنوعی: من به عقب و جلو نگاه نمیکنم، چون شرم را کنار زدهام و در حال غرق شدن در شادی و نشئگی، خود را از گذشته و آینده رها کردهام.
خوش سحری که روی او باشد آفتاب ماشاد شبی که باشد او بر سر کوی دل عسس
هوش مصنوعی: صبح دلپذیری که چهره او مانند آفتاب درخشان است و شب خوشی که او در خیابان دل ما حضور دارد.
آمد عشق چاشتی شکل طبیب پیش مندست نهاد بر رگم گفت ضعیف شد مجس
هوش مصنوعی: عشق به شکل یک پزشک به نزد من آمد و دستش را بر روی رگ من گذاشت. او گفت که حال من ضعیف شده است.
گفت کباب خور پی قوت دل بگفتمشدل همگی کباب شد سوی شراب ران فرس
هوش مصنوعی: گفتند که برای تقویت دل، کباب بخور. من هم جواب دادم که دل ما همه کباب شده است، حالا برو به سمت شراب.
گفت شراب اگر خوری از کف هر خسی مخورباده منت دهم گزین صاف شده ز خاک و خس
هوش مصنوعی: اگر شراب مینوشی، از دست هر شخص بیارزش و بیخود ننوش. من بادهای با منت به تو میدهم که صاف و پاک شده است، بدون هیچ ناخالصی و کثافت.
گفتم اگر بیابمت من چه کنم شراب رانیست روا تیممی بر لب نیل و بر ارس
هوش مصنوعی: گفتم اگر تو را پیدا کنم، چه کار کنم؟ نوشیدن شراب جایز نیست، پس با خاکتیمم بر لب کارون و بر دماوند میکنم.
خامش باش ای سقا کاین فرس الحیات توآب حیات می‌کشد بازگشا از او جرس
هوش مصنوعی: ای سقا، سکوت کن! زیرا این اسب زندگی، آب حیات را مینوشد. پس از او زنگ را بیفکن و آزادش کن.
آب حیات از شرف خود نرسد به هر خلفزین سببست مختفی آب حیات در غلس
هوش مصنوعی: آب حیات به خاطر بالا بودن شرافت خود به هر کس و ناکسی نمیرسد، به همین دلیل است که این آب در مکان پنهان و تاریک قرار دارد.