تناجی
جلال الدین محمد مولوی

غزل شمارهٔ ۱۲۴۰

آن مطرب ما خوشست و چنگشدیوانه شود دل از ترنگش
چون چنگ زند یکی تو بنگرکز لطف چگونه گشت رنگش
گر تنگ آیی ز زندگانیبرجه به کنار گیر تنگش