غزل شمارهٔ ۱۲۵۸
هوش مصنوعی: این شعر به تشویق به زندگی شاد و آزاد در میان مشکلات می‌پردازد. شاعر می‌گوید که باید مانند سروی در گلستان آزاد و خوشحال باشیم و حتی در سختی‌ها و غم‌ها، عشق و شادی را دریابیم. او به اهمیت عشق و دوستی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که در جمع مردم، با نشاط و خوشرویی زندگی کنیم. همچنین، در مواجهه با مشکلات، باید همچون خارپشت در میان خارها، با آرامش و شادابی، زندگی را پیش ببریم. نهایتاً، شاعر به این نکته می‌رسد که باید در دنیای قدیم، نوبنیاد باشیم و به زندگی با امید و خوشی ادامه دهیم.
آن مایی همچو ما دلشاد باشدر گلستان همچو سرو آزاد باش
هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی را با دیگران تقسیم کن و مانند درخت سروی در گلستان، آزاد و مستقل باش.
چون ز شاگردان عشقی ای ظریفدر گشاد دل چو عشق استاد باش
هوش مصنوعی: به عنوان یک شاگرد عشق، ای نازنین، در دل خود مانند عشق، گشاده و باز باش.
گر غمی آید گلوی او بگیرداد از او بستان امیر داد باش
هوش مصنوعی: اگر غمی به سراغش بیاید، به او کمک کن و فریادش را درآور. تو همواره باید دادگری و عدالت را رعایت کنی.
جان تو مست است در بزم احدتن میان خلق گو آحاد باش
هوش مصنوعی: روح تو در شور و نشاط است، در جمع مردم به گونهای عادی و ساده زندگی کن.
گاه با شیرین چو خسرو خوش بخندگه ز هجرش کوه‌کن فرهاد باش
هوش مصنوعی: هر از گاهی با شیرین، مانند خسرو، خوشحال و شاد میخندم، و گاهی در غم دوری او مانند فرهاد، که کوه را می‌کند، به شدت غمگین میشوم.
گه نشاط انگیز همچون گلشنشگه چو بلبل نال و خوش‌فریاد باش
هوش مصنوعی: گاهی شاد و نشاطآور مانند گلزار باش و گاهی مانند بلبل ناله کن و با صدای خوش عواطف خود را بیان کن.
پیش سروش چون خرامد، خاک باشچون گلش عنبر فشانَد، باد باش
هوش مصنوعی: زمانی که پیامآور الهی (سروش) نزدیک میشود، مانند خاک humble و متواضع باش، و همچون گلی که خوشبو است، عطر و زیبایی پخش کن.
حاصل اینست ای برادر چون فلکدر جهان کهنه نوبنیاد باش
هوش مصنوعی: اینکه در زندگی باید همچون آسمان رفتار کنی، همواره نو و تازه باش و از کهنگی دوری کنی.
در میان خارها چون خارپشتسر درون و شادمان و راد باش
هوش مصنوعی: در زندگی پر چالش و مشکلات، مانند خارپشت که در میان خارها وجود دارد، باید با آرامش و خوشبینی به ادامه مسیر بپردازید.