غزل شمارهٔ ۱۳۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلدادگی پرداخته و از توانایی‌های خود برای تغییر و تحول در جهان سخن می‌گوید. او خاک را به گوهر، تشنگان را سیراب، و خسته‌ها را شاد می‌کند. شاعر در تلاش است تا به تمام موجودات و انسان‌ها کمک کند و آن‌ها را به خوشحالی و کمال برساند. او همچنین به نقش خود به عنوان یک تغییر دهنده اشاره می‌کند که می‌تواند هر چیز تلخ و ناپسند را به شیرینی و زیبایی تبدیل کند. این متن به نوعی دعوت به شادی و تحول در زندگی است و بر قدرت عشق و فهم عمیق تأکید می‌کند.
ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنموی مطربان ای مطربان دف شما پر زر کنم
ای عاشقان، من میخواهم خاک را به جواهر تبدیل کنم و ای نوازندگان، من سینی شما (که در آن سکه می ریزند) را پر از طلا می کنم.
ای تشنگان ای تشنگان امروز سقایی کنموین خاکدان خشک را جنت کنم کوثر کنم
ای تشنگان، امروز برای شما آب میآورم و این خاک خشک را به باغی سرسبز مثل بهشت تبدیل میکنم.
ای بی‌کسان ای بی‌کسان جاء الفرج جاء الفرجهر خسته غمدیده را سلطان کنم سنجر کنم
ای کسانی که در تنهایی و بیکسی به سر میبرید، روزگاری خوش و گشایش در راه است. من هر کس که غمگین و خسته باشد را به مقام و شادی میرسانم.
ای کیمیا ای کیمیا در من نگر زیرا که منصد دیر را مسجد کنم صد دار را منبر کنم
ای کیمیا، به من نگاه کن ؛ چرا که من میتوانم صدها مکان را به جایگاههای مقدس تبدیل کنم و صدها خانه را به منبرهایی برای گفتن حقایق و معارف الهی تبدیل سازم.
ای کافران ای کافران قفل شما را وا کنمزیرا که مطلق حاکمم مؤمن کنم کافر کنم
هوش مصنوعی: ای کافران، من قفلهای شما را میشکنم زیرا من حاکم مطلق هستم و میتوانم هر کسی را مؤمن یا کافر کنم.
ای بوالعلا ای بوالعلا مومی تو اندر کف ماخنجر شوی ساغر کنم ساغر شوی خنجر کنم
هوش مصنوعی: ای بوالعلا، ای بوالعلا! تو مانند موم در دست ما هستی؛ اگر بخواهیم میتوانیم تو را به شکل خنجر درآوریم و اگر بخواهیم میتوانیم تو را مانند ساغر بسازیم.
تو نطفه بودی خون شدی وانگه چنین موزون شدیسوی من آ ای آدمی تا زینت نیکوتر کنم
هوش مصنوعی: تو ابتدا در حالت نطفه بودهای و سپس به مرحلهای رسیدی که شکل گرفت و به صورت موزونی درآمدی. حالا ای انسان، به سمت من بیا تا تو را زیباتر بسازم.
من غصه را شادی کنم گمراه را هادی کنممن گرگ را یوسف کنم من زهر را شکر کنم
هوش مصنوعی: من اندوه را تبدیل به شادی میکنم، و راه را به گمراهی نشان میدهم. میتوانم گرگ را به یوسف تبدیل کنم و زهر را به شیرینی مبدل سازم.
ای سردهان ای سردهان بگشاده‌ام زان سر دهانتا هر دهان خشک را جفت لب ساغر کنم
هوش مصنوعی: ای خَوانِدِگان، من انگشتر گشودهام تا هر دهان خشکی را با لبهای نوشیدنی سیراب کنم.
ای گلستان ای گلستان از گلستانم گل ستانآن دم که ریحان‌هات را من جفت نیلوفر کنم
هوش مصنوعی: ای گلستان، ای باغ زیبا! از تو میخواهم که در لحظهای خاص، زیبا و دلپذیر باشی. میخواهم وقتی که گلهای خوشبو و دلفریب تو را در کنار نیلوفرها قرار دهم، جفتی زیبا و هماهنگ بسازم.
ای آسمان ای آسمان حیرانتر از نرگس شویچون خاک را عنبر کنم چون خار را عبهر کنم
هوش مصنوعی: ای آسمان، تو از نرگس هم زیباتری! چگونه میتوانم خاک را به عطر خوش عنبر تبدیل کنم و خار را به چیز باارزش و دلپذیر؟
ای عقل کل ای عقل کل تو هر چه گفتی صادقیحاکم تویی حاتم تویی من گفت و گو کمتر کنم
هوش مصنوعی: ای عقل بزرگ، هرچه تو بگویی راست و درست است. تو همان حاکم و بزرگمنش هستی، من هم میخواهم کمتر صحبت کنم و بیشتر گوش کنم.