غزل شمارهٔ ۱۴۶۴
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به جستجوی حقیقت و معنای وجود اشاره دارد. شاعر از تجربه‌های خود در عالم هستی سخن می‌گوید و به درک بیشتری از زندگی و واقعیت‌های آن می‌رسد. او به "محو" که به معنای فانی شدن یا از خودگذشتگی است اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که در میان آتش‌های وجود، باید به خودشناسی و بیداری دست یافت. در نهایت، خطاب به انسان‌ها دعوت می‌کند که به جوهر پنهان خود و حقیقت زندگی پی ببرند و از زوایای ناشناخته وجود خود آگاه شوند. شعر به نوعی تأمل در ذات زندگی و روحانیّت انسان اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که هر چیزی به اصل و منبع خود بازمی‌گردد.
سر برمزن از هستی تا راه نگردد گمدر بادیه مردان محوست تو را جم جم
هوش مصنوعی: برای اینکه در زندگی دچار اشتباه نشوی و گمراه نشوی، نباید از حقیقت خود فاصله بگیری و باید همواره به خوبیها و راستیها پایبند باشی. انسانهای بزرگ همیشه به خودآگاهی و شناخت خود توجه دارند.
در عالم پرآتش در محو سر اندرکشدر عالم هستی بین نیلین سر چون قاقم
هوش مصنوعی: در دنیای پر از التهاب و آشفتگی، سر خود را در میان آن غرق کن و در این جهان هستی، سر خود را مانند گلوگاه عقابی ببین.
زیر فلک ناری در حلقه بیداریهر چند که سر داری نه سر هلدت نی دم
هوش مصنوعی: در زیر آسمان، آتش و شور و شوقی وجود دارد. هرچند که تو مقام و مرتبهای داری، اما در واقع، نه حس و حال آن را داری و نه توانایی بیان آن.
هر رنج که دیده‌ست او در رنج شدیدست اومحو است که عید است او باقی دهل و لم لم
هوش مصنوعی: او از رنجهای فراوانی که کشیده است، در حالتی عمیق و حیرتانگیز قرار دارد و گویی به شادی و خوشیای دست یافته است که در آن گم شده است. در این حال، او از دنیا و جریانات آن بیخبر است.
سرگشتگی حالم تو فهم کن از قالمکای هیزم از آن آتش برخوان که و ان منکم
هوش مصنوعی: حالت گیج و سردرگمم را از وضعیت ظاهریام درک کن، ای هیزم، که از آن آتش بر من بخوان.
کی روید از این صحرا جز لقمه پرصفراکی تازد بر بالا این مرکب پشمین سم
هوش مصنوعی: کی از این بیابان جز لقمهای پر از تلخی به دست میآید؟ کی میتواند بر این اسب پشمی و سمین سوار شود و به اوج برود؟
ور پرد چون کرکس خاکش بکشد واپسهر چیز به اصل خود بازآید می دانم
هوش مصنوعی: اگر پرندهای مانند کرکس به خاک افتد، هر چیزی در نهایت به اصل و ماهیت خود بازخواهد گشت. این را میدانم.
رو آر گر انسانی در جوهر پنهانیکو آب حیات آمد در قالب همچون خم
هوش مصنوعی: اگر تو انسان واقعی هستی که در باطن خود حقیقتی پنهان داری، میتوانی مانند یک خم که آب حیات را در خود دارد، وجودی سرشار و زنده داشته باشی.
شمس الحق تبریزی ما بیضه مرغ تودر زیر پرت جوشان تا آید وقت قم
هوش مصنوعی: شمس الحق تبریزی مانند تخم مرغی است که در زیر پرت جوشانی قرار دارد و منتظر است تا زمان شکستن و بیرون آمدن آن فرا برسد.