غزل شمارهٔ ۱۴۹۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و شیدایی شاعر نسبت به شهر دمشق اشاره دارد. شاعر با بیانی عاشقانه، از زیبایی‌ها و تجربیات روحانی در این شهر سخن می‌گوید و عشق به دمشق را به عنوان منبع سعادت و سرمستی خود تجلی می‌کند. او به یادها و مکان‌های خاص در دمشق اشاره می‌کند و لحظات خوشایند و روحانی را که در این شهر گذرانده، توصیف می‌کند. در نهایت، دمشق برای او نماد زیبایی و عشق است و او در انتظار دیدار دوباره با این شهر است.
ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیمجان‌داده و دل‌بستهٔ سودای دمشقیم
هوش مصنوعی: ما عاشق و حیران و مجذوب شهر دمشق هستیم، جانمان را فدای این عشق کردهایم و دلمان به آرزوی دمشق وابسته است.
زان صبحِ سعادت که بتابید از آن سوهر شام و سحر مستِ سحرهای دمشقیم
هوش مصنوعی: از صبحی که خوشبختی و شادی از آن سمت تابید، ما هر عصر و صبح در حال مستی و سرخوشی در سحرهای دمشق هستیم.
بر باب بریدیم که از یار بریدیمزان جامعِ عشّاق به خضرای دمشقیم
هوش مصنوعی: ما از دروازهای وارد شدهایم که به عشق منتهی میشود، چون از یار خود جدا شدهایم و در این مسیر، به سرزمین سبز و زیبای دمشق میرسیم.
از چشمه بونواس مگر آب نخوردیما عاشقِ آن ساعدِ سقّای دمشقیم
هوش مصنوعی: آیا از چشمهای به نام بونواس آبی نوشیدی؟ ما عاشق دست زیبای آبکش دمشق هستیم.
بر مُصحفِ عثمان بنهم دست به سوگندکز لولوی آن دلبر لالای دمشقیم
هوش مصنوعی: با دست خود به کتاب قرآن عثمان قسم میخورم که ما دلباخته و عاشق آن زیبای خاموش در دمشق هستیم.
از باب فرج دوری و از باب فرادیسکی داند کاندر چه تماشای دمشقیم
هوش مصنوعی: در مورد مشکلات و دشواریها، هیچکس نمیداند که چه زیبایی‌ها و شگفتیهایی در صحنههای مختلف زندگی وجود دارد.
بر رَبْوَه برآییم چو در مهد مسیحیمچون راهب سرمست ز حَمرای دمشقیم
هوش مصنوعی: بر بلندایی قرار میگیریم مانند مسیح در گهواره، در حالی که مانند راهبی سرمست و خوشحال از شراب دمشق هستیم.
در نیربِ شاهانه بدیدیم درختیدر سایه آن شسته و دروای دمشقیم
هوش مصنوعی: در سایه درختی زیبا و بزرگ در یک مکان سلطنتی، ما احساس آرامش و تازگی کردیم و به یاد دمشق افتادیم.
اخضر شده میدان و بغلطیم چو گوییاز زلف چو چوگان که به صحرای دمشقیم
هوش مصنوعی: میدان به رنگ سبز درآمده و ما نیز به سمت آن میرویم، انگار که از زلف کسی میچرخیم و در بیابان دمشق قرار داریم.
کی بی‌مزه مانیم چو در مزه درآییمدروازه شرقی سویدای دمشقیم
هوش مصنوعی: ما بیحس و بی‌مزه نخواهیم بود، چون وقتی در طعم و مزه فرورفتیم، به زیباییهای شرق دمشق خواهیم رسید.
اندر جبل صالح کانی است ز گوهرزان گوهر ما غرقه دریای دمشقیم
هوش مصنوعی: در کوهستان صالح، کانی از گوهر وجود دارد و ما به خاطر آن گوهر، در دریای دمشق غرق شدهایم.
چون جنت دنیاست دمشق از پی دیدارما منتظر رأیت حسنای دمشقیم
هوش مصنوعی: دمشق مانند بهشت دنیاست و ما به خاطر دیدار تو در انتظار زیباییهای این شهر هستیم.
از روم بتازیم سوم بار سوی شامکز طره چون شام مطرای دمشقیم
هوش مصنوعی: ما بار دیگر از روم به سمت شام میرویم، چرا که موهایمان مانند پردهای زیبا، شبیه به زیباییهای دمشق است.
مخدومی شمس الحق تبریز گر آن جاستمولای دمشقیم و چه مولای دمشقیم
هوش مصنوعی: اگر شمس الحق تبریز آنجا باشد، ما هم مولای دمشق هستیم و چه مولای بزرگی داریم.