غزل شمارهٔ ۱۵۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان اقدامات و دستاوردهای خود در راه عشق و آزادی می‌پردازد. او از زندانیان و عاشقان آزاد می‌کند و راه عشق را آباد می‌سازد. با قدرت خود، به تصویرسازی بر آب پرداخته و آثار معنوی خلق می‌کند. شاعر از یادآوری داستان یوسف و یعقوب و همچنین عشق خسرو و شیرین سخن می‌گوید و به پایه‌گذاری شهر و باغی افتخار می‌کند. او خود را فراتر از جهان می‌داند و تأکید می‌کند که برچگونگی تأثیرگذاری‌اش بر دیگران واقف است. در نهایت، او با یادآوری شمس تبریزی و تأثیراتش بر دیگران، قدرت و نفوذ خود را به تصویر می‌کشد.
ز زندان خلق را آزاد کردمروان عاشقان را شاد کردم
هوش مصنوعی: من مردم را از بند و زندان رهایی بخشیدم و روح عاشقان را خوشحال کردم.
دهان اژدها را بردریدمطریق عشق را آباد کردم
هوش مصنوعی: با وجود چالشها و موانع بزرگ، من توانستم بر مشکلات غلبه کنم و مسیر عشق را روشن و سرسبز کنم.
ز آبی من جهانی برتنیدمپس آنگه آب را پرباد کردم
هوش مصنوعی: من از آب خود جهانی را پر از زندگی و انرژی کردم، سپس آن آب را پرباد ساختم.
ببستم نقش‌ها بر آب کان رانه بر عاج و نه بر شمشاد کردم
هوش مصنوعی: نقشهایی که ایجاد کردم را بر روی آب نقش بستم، نه بر روی عاج و نه بر روی چوب شمشاد.
ز شادی نقش خود جان می دراندکه من نقش خودش میعاد کردم
هوش مصنوعی: از شادی، جانم را به تصویر می‌کشد و نشان میدهد که من با خود واقعیام ملاقات کردهام.
ز چاهی یوسفان را برکشیدمکه از یعقوب ایشان یاد کردم
هوش مصنوعی: من از چاهی که یوسفها در آن افتاده بودند، آنها را بیرون آوردم؛ همانطور که یاد یعقوب را در دل داشتم.
چو خسرو زلف شیرینان گرفتماگر قصد یکی فرهاد کردم
هوش مصنوعی: وقتی که زلف شیرینان را به دست آوردم، اگر بخواهم یکی مثل فرهاد را به وجود بیاورم.
زهی باغی که من ترتیب کردمزهی شهری که من بنیاد کردم
هوش مصنوعی: چه باغی زیبا که من ساختهام! چه شهری باشکوه که من بنا کردهام!
جهان داند که تا من شاه اویمبدادم داد ملک و داد کردم
هوش مصنوعی: جهان می‌داند که تا زمانی که من پادشاه او باشم، ملک و قدرت را به دیگران میدهم و عدالت را برقرار میکنم.
جهان داند که بیرون از جهانمتصور بهر استشهاد کردم
هوش مصنوعی: جهان می‌داند که من فراتر از این دنیا هستم و برای این موضوع به دلایل و شواهدی اشاره کردهام.
چه استادان که من شهمات کردمچه شاگردان که من استاد کردم
هوش مصنوعی: من چه استادانی را تحت تاثیر خود قرار دادهام و چه دانشآموزانی را که خودم تربیت کردهام.
بسا شیران که غریدند بر ماچو روبه عاجز و منقاد کردم
هوش مصنوعی: بسیاری از شیران بر ما خروشیدند، اما من مانند روباهی ناتوان و تسلیم شده، آنها را به آرامش وادار کردم.
خمش کن آنک او از صلب عشق استبسستش اینک من ارشاد کردم
هوش مصنوعی: خودت را کنترل کن، زیرا او از اصل عشق و محبت نیامده است. به هر حال، من راهنماییات کردهام.
ولیک آن را که طوفان بلا بردفروشد گرچه من فریاد کردم
هوش مصنوعی: البته، اگر به کسی آسیب یا مشکل بزرگی برسد، حتی اگر من به او فکر کنم و صدا بزنم، او نمیتواند آنچه را که از دست داده بپذیرد یا برگرداند.
مگر از قعر طوفانش برآرمچنانک نیست را ایجاد کردم
هوش مصنوعی: آیا میتوانم از عمق طوفان او بیرون بیایم، مانند اینکه چیزی وجود نداشته است؟
برآمد شمس تبریزی بزد تیغزبان از تیغ او پولاد کردم
هوش مصنوعی: شمس تبریزی مانند خورشید درخشید و با کلامش به دیگران حمله کرد و من نیز با قدرت کلام او، قوی و استوار شدم.