غزل شمارهٔ ۱۷۷۷
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از دوستان و یاران دعوت می‌کند که به همدیگر اهمیت دهند و از هم دور نشوند. او به آن‌ها یادآوری می‌کند که ناامید نشوند و به ارزش‌ها و مقام‌های خود احترام بگذارند. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که دل‌ها را شاد کند و مقام بندگان را بالا ببرد. همچنین از آن‌ها می‌خواهد که به معبودهای غیر از خدا روی نیاورند و بر اصول و اعتقادات خود پایبند باشند. نهایتاً، او بر اهمیت صداقت و حقیقت در کلام تأکید می‌کند و می‌گوید که با سخن دل، می‌توان آثار خوبی را به دست آورد.
انا فتحنا بابکم لا تهجروا اصحابکملا تیئسوا من غابکم لا تدنسوا اثوابکم
هوش مصنوعی: ما در را بر روی شما باز کردیم، دوستانتان را ترک نکنید، از دوستانی که غایب هستند ناامید نشوید و لباسهایتان را آلوده نکنید.
الحمد لله الذی من علینا بالثنافی ظل دین مسند لا تغلقوا ابوابکم
هوش مصنوعی: سپاس خداوندی را که نعمت را بر ما ارزانی داشت و در پناه دین پایدار و استوار، ما را سرافراز کرد. درهای خود را نبندید.
یا اولیا لا تحزنوا اربحتکم لا تغبنوااشجعتکم لا تجبنوا لا تحقروا القابکم
هوش مصنوعی: ای دوستان، غمگین نباشید، شما در تجارت خود سود کردهاید، پس فریب نخورید. شما را دلیر کردهام، پس ترس نکید. به ارزشهای خود بیتوجهی نکنید.
یا رب اشرح صدرنا یا رب ارفع قدرنایا رب اظهر بدرنا لا تعبدوا اربابکم
هوش مصنوعی: خداوندا، دلهای ما را وسعت بخش، مقام ما را بالا ببر و نور ما را نمایان کن. به درگاه معبودهای بیخود و دروغینی که دارید، نپرستید.
ما لی اله غیره نال البرا یا خیرهطاب الموافی سیره لا تخسرو اعقابکم
هوش مصنوعی: من به غیر از او کسی را ندارم، دلم از شوق او ناله می‌کند. رفتارش دلنشین و پسندیده است، پس مراقب نسل خود باشید و آن‌ها را از دست ندهید.
بوی دل آید از سخن دل حاصل آید از سخنتا مقبل آید از سخن لا تهتکوا جلبابکم
هوش مصنوعی: عطر دل در کلامی که از دل برمیخیزد جاری میشود و اگر سخن با دل باشد، میتواند تاثیرگذار و پذیرفتنی باشد. بنابراین، با احترام و احتیاط در بیان کلام خود عمل کنید.