غزل شمارهٔ ۱۷۷۸
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به غیبت و دوری از دوستان و عزیزان اشاره می‌کند و از شنوندگان می‌خواهد که در زمان حال هوشیار باشند و از دوستی‌ها و روابط انسانی خود مراقبت کنند. او به خاطر از دست‌رفتن زمان و تغییراتی که تجربه کرده‌اند، غمگین است و نگرانی خود را درباره هجران و رابطه‌های آسیب‌دیده ابراز می‌کند. در انتها، او اصرار می‌کند که باید ایمان و ارتباطات خود را حفظ کرده و از همدیگر حمایت کنند تا مبادا روابطشان ویران شود.
رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکملا تغفلوا عن حینکم لا تهدموا دارینکم
هوش مصنوعی: من از میان شما رفتهام، اما همچنان در یاد شما هستم. مراقب زمان حال باشید و خانههایتان را نیر به هم نزنید.
اخواننا اخواننا ان الزمان خاننالا تنسؤا هجراننا لا تهدموا دارینکم
هوش مصنوعی: ای دوستان ما، ای دوستان ما، زمان به ما خیانت کرده است. فراموش نکنید که ما یکدیگر را ترک کردهایم و خانههای خود را ویران نکنید.
قد فاتنا اعمارنا و استنسیت اخبارناو استثقلت اوزارنا لا تهدموا دارینکم
هوش مصنوعی: روزگار ما سپری شده و خاطراتمان فراموش شده، بارهای سنگین را حس میکنیم. خانههای خود را خراب نکنید.
استوثقوا ادیانکم و استغنموا اخوانکمو استعشقوا ایمانکم لا تهدموا دارینکم
هوش مصنوعی: بهترین ایمان خود را تقویت کنید و از برادرانتان بهرهمند شوید و عشق به ایمان را در دل خود بپرورانید و خانههایتان را ویران نکنید.