غزل شمارهٔ ۱۹۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت دوست و دوستی در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ثروت و مال تنها اعتبار مادی هستند و ارزش واقعی در دوستی و محبت نهفته است. زندگی بدون دوست و محبت، مانند زندانی است، اما با وجود دوست، زندگی به باغی زیبا بدل می‌شود. عشق و دوستی نه‌تنها مشکلات را کاهش می‌دهند بلکه می‌توانند انسان را از خطرات و تاریکی‌ها نجات دهند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق خود را به انسان نشان می‌دهد و انسان باید در زندگی‌اش از آن بهره‌برداری کند.
مال است و زر است مکسب تنکسب دل دوستی فزودن
هوش مصنوعی: مال و ثروت متاعی هستند که به دست میآوریم، اما کسب دلهای دیگران و دوستی با آنها ارزش بیشتری دارد و باید بر آن تمرکز کنیم.
بستان بی‌دوست هست زندانزندان با دوست هست گلشن
هوش مصنوعی: بدون وجود دوست، باغ مانند زندان است، اما با داشتن دوست، زندگی به مانند گلستان می‌شود.
گر لذت دوستی نبودینی مرد شدی پدید نی زن
هوش مصنوعی: اگر لذت دوستی وجود نداشت، نه مردی پدید میآمد و نه زنی.
خاری که به باغ دوست رویدخوشتر ز هزار سرو و سوسن
هوش مصنوعی: خاری که در باغ محبوب به وجود میآید، از هزار سرو و گل سوسن هم خوشایندتر است.
بر هم دوزید عشق ما رابی منت ریسمان و سوزن
هوش مصنوعی: عشق ما به گونهای است که بدون نیاز به کمک ابزار و وسایل، به هم پیوسته و محکم شده است.
گر خانه عالم است تاریکبگشاید عشق شصت روزن
هوش مصنوعی: اگر خانهی دانش و علم تاریک باشد، عشق میتواند شصت دریچه به روی آن بگشاید.
ور می ترسی ز تیر و شمشیرجوشن گر عشق ساخت جوشن
هوش مصنوعی: اگر از تیر و شمشیر میترسی، لازم است که عشق را مانند زرهای در خود ایجاد کنی.
هم عشق کمال خود بگویددم درکش و باش مرد الکن
هوش مصنوعی: عشق به خودی خود به کمال میرسد، پس از آن به تو می‌گوید که در کنار او باش و در برابرش ساکت و شکیبا بمان.