غزل شمارهٔ ۱۹۶۴
هوش مصنوعی: این متن شعری درباره شمس دین است که او را به عنوان موجودی نازنین و برتر از دیگران توصیف میکند. او سرور همه شاهان و سرافرازان است و جمال و جلالش در همه جا پراکنده است. او به صفاتی الهی موصوف شده و در بین دیگران به عنوان یک مقام عالی و محترم شناخته میشود. شمس دین کلید خزاین عشق و محبت را به دست دارد و در توصیفش گفته میشود که در میان ستارگان، چون خورشید میدرخشد. با وجود خطرهایی که هست، او در کمال آرامش به سر میبرد و در دل مستان جای دارد. در کل، این شعر او را به عنوان الگو و مظهر زیبایی، قدرت و عشق معرفی میکند.
شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنینبر سر جمله شهان و سرفرازان نازنین
هوش مصنوعی: شمس دین برترین و باارزشترین فرد برای یوسفها و عزیزان است و در میان همه شاهان و بزرگمنشان نیز عزیز و محترم محسوب میشود.
بر سران و سروران صد سر زیاده جاه اودر میان واصلان لطف رحمان نازنین
هوش مصنوعی: بر تاجداران و سروران، مقام و جایگاه او از همه بیشتر است و در بین راه یافتگان به حقیقت، محبت و رحمت الهی در کمال ناز و کرامت نمایان است.
او به اوصاف الهی گشته موصوف کمالبر سریر و بر سران تخت سلطان نازنین
هوش مصنوعی: او به ویژگیهای خداوندی آراسته شده و به نشانه کمال بر تخت پادشاهی نازنین نشسته است.
بزم را از وی جمال و رزم را از وی جلالهم به بزم و هم به رزم لطف کیهان نازنین
هوش مصنوعی: محافل زیبایی به خاطر اوست و نبردها نیز به خاطر جلال اوست. هر دو در میزبانی او، یعنی زیبایی و شکوه کیهان نازنین، لطف و محبت دارند.
پیش او بنهاد مفتاح خزاینهای خاصکرده از عشق و محبتهاش یزدان نازنین
هوش مصنوعی: مفتاح گنجینههای ویژه نزد او قرار داده شده است که به خاطر عشق و محبتهایش به خداوند نازنین است.
در میان صد هزاران ماه او تابان چو خوروصف او اندر میان وصف شاهان نازنین
هوش مصنوعی: در میان صد هزار ماه، او به مانند خورشید درخشان است و وصف او در میان توصیف بزرگان و شاهان نازنین جلوهگری میکند.
آنک خاک پاش شد او بر سران شد سرفرازمست او اندر میان جمله مستان نازنین
هوش مصنوعی: او بر سر همه خاک میپاشد و در اثر مستیاش بر دیگران برتری یافته است. در میان تمام مینوشان دلپسند، او همواره با ناز و خودنمائی حضور دارد.
اندر آن موجی که خاصان بر حذر باشند از آناندر آن موج خطر او خفته استان نازنین
هوش مصنوعی: در آن موجی که تنها خواص از خطر آن دوری میگزینند، در واقع در همان موج، آن خطر بزرگ خوابیده است.