غزل شمارهٔ ۲۰۱۳
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به شاد زیستی و لذت بردن از عشق و زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که می (شراب) در جام بریزد و دل را با عشق پر کند. او به فراموش کردن قواعد و هنجارها و زندگی کردن به شیوه‌ای آزاد و بی‌خیال تاکید می‌کند. در ادامه، به حرکت چرخ زندگی و لزوم آرامش در مواجهه با آن اشاره می‌شود و از شدت بخشی به آتش زندگی و فراموش کردن مشکلات یاد می‌کند. شاعر در نهایت به پیروی از سلوک و شیوه‌های خاص زندگی اشاره می‌کند، به نوعی دعوت به پذیرش مسیری خاص در زندگی.
ساقیا برخیز و می در جام کنوز شراب عشق دل را دام کن
هوش مصنوعی: ای ساقی، برخیز و شراب را در پیاله بریز و با نوشیدن شراب عشق، دل مرا گرفتار کن.
نام رندی را بکن بر خود درستخویشتن را لاابالی نام کن
هوش مصنوعی: برای خود نامی از رندی انتخاب کن و بیخیالی را به عنوان ویژگی خود بپذیر.
چرخ گردنده تو را چون رام شدمرکب بی‌مرکبی را رام کن
هوش مصنوعی: وقتی که دنیا به دور خود در حال چرخش است، تو هم میتوانی به این دنیا تسلط پیدا کنی و به زندگیات شکل و قاعدهای بدهی. پس این قدرت را در خودت پیدا کن و بر وضعیتهای بینظمی که در زندگیات وجود دارد، تسلط یابی و آنها را سامان ده.
آتش بی‌باکی اندر چرخ زنخاک تیره بر سر ایام کن
هوش مصنوعی: شجاعت و جسارت را در زندگی به کار ببر و با قدرت بر مشکلات و ناملایمات غلبه کن.
مذهب زناربندان پیشه گیرخدمت کاووس و آذرنام کن
هوش مصنوعی: به خدمت کاووس و آذر برو و مشغول به کار شو، مثل کسانی که به زنجیر بندگی در آمدهاند.