غزل شمارهٔ ۲۰۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوقش پرداخته است. شاعر از غم دوری و فراق صحبت می‌کند و به شدت نیازمند وصال معشوق خود است. او معشوقش را مانند شمعی می‌داند که جان و دل او را روشنی می‌بخشد و بدون او زندگی‌اش بی‌معنا است. شاعر ابراز می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند عشق واقعی را درک کند و از غم فراق رنج می‌برد. در نهایت، او به معشوقش می‌گوید که باید به زبان بی‌زبانی درآید و با احساساتش سخن بگوید تا از قید فکر و اندیشه آزاد شود.
ای دلارام من و ای دل شکنوی کشیده خویش بی‌جرمی ز من
هوش مصنوعی: ای معشوق آرامشبخش من و ای دلشکن، تو بدون این که گناهی کرده باشی، مرا رنجیدهeing شدهای.
از نظر رفتی ز دل بیرون نه‌ایز آنک تو شمعی و جان و دل لگن
هوش مصنوعی: تو از نظرم دور شدی، اما از دل من بیرون نمیروی؛ زیرا تو مانند شمعی هستی که جان و دل مرا روشن می‌کند.
جان من جان تو جانت جان منهیچ کس دیده‌ست یک جان در دو تن
هوش مصنوعی: عشق و ارتباطی عمیق بین دو نفر وجود دارد که باعث میشود احساس کنند که هر دو به یکدیگر وابستهاند و در واقع، جدا از هم زندگی نمیکنند. این پیوند جان‌ها آنقدر نزدیک است که کسی نمی‌تواند این نوع ارتباط را در دو نفر بهوضوح ببیند.
زندگی‌ام وصل تو مرگم فراقبی‌نظیرم کرده‌ای اندر دو فن
هوش مصنوعی: زندگی من در نزدیکی و وصل تو خلاصه شده است و جدایی از تو برایم مرگآور است. این دو حالتی که در آن قرار دارم، یعنی وصل و فراق، به شکلی بینظیر و خاص در زندگی‌ام تأثیر گذاشتهاند.
بس بجستم آب حیوان خضر گفتبی‌وصالش جان نیابی جان مکن
هوش مصنوعی: بسیاری را جستجو کردم تا آب حیات را پیدا کنم. اما خضر گفت: بدون وصال و رسیدن به او، نمیتوانی جان و زندگی واقعی را به دست آوری. پس جان خویش را فدای این آرزوی بیپایه مکن.
غم نیارد گرد غمگین تو گشتور بگردد بایدش گردن زدن
هوش مصنوعی: اگر غم به سراغ تو بیاید، نباید نگران باشی؛ اگر هم دور و برت بچرخد، باید آن را کنار بزنی.
جان‌ها زان گرد تو گرددهمیجان ادیم و تو سهیل اندر یمن
هوش مصنوعی: جان‌ها به دور تو میگردند، که جان‌ها از عشق تو زندهاند و تو مانند ستارهای در یمن میدرخشی.
بهر تو گفته‌ست منصور حلاجیا صغیر السن یا رطب البدن
هوش مصنوعی: منصور حلاج به تو گفته است که یا جوانی کم سن و سالی هستی یا بدنی جوان و سرحال داری.
شیر مست شهد تو گشت و بگفتیا قریب العهد من شرب اللبن
هوش مصنوعی: شیر که به دلیل طعم شیرین شهد تو مست شده، به من نزدیک گفت: ای کسی که از شیر مادر نوشیدهای.
پیش مستان تو غم را راه نیستفکرت و غم هست کار بوالحسن
هوش مصنوعی: در حضور مستان، جایی برای غم و اندوه وجود ندارد. اما در فکر و خیال، غم همیشه همراه بوالحسن است.
هر کی در چاه طبیعت مانده استچاره‌اش نبود ز فکر چون رسن
هوش مصنوعی: هر کسی که در دام طبیعت گرفتار شده باشد، نمی‌تواند از فکر و اندیشه خلاص شود، مثل کسی که در چاه افتاده و چارهای جز پذیرش وضعیت خود ندارد.
چونک برپرید کاسد گشت حبلچون یقینی یافت کاسد گشت ظن
هوش مصنوعی: زمانی که یقین و اطمینان به وجود بیاید، گمان و تردید از بین میرود و دیگر جایی برای شک و سردرگمی نمیماند.
همزبان بی‌زبانان شو دلاتا به گفت و گو نباشی مرتهن
هوش مصنوعی: ای دل، همچون کسانی که زبان گفت و گو ندارند، با دیگران همزبان و همدل شو تا وابسته به گفتگو و کلمات نباشی.