غزل شمارهٔ ۲۰۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، فقر را به عنوان یک زیبایی و حالتی مثبت توصیف می‌کند. او از تجربه‌ی خواب درباره‌ی فقر صحبت می‌کند که او را شگفت‌زده و مدهوش کرده است. زیبایی و لطافت فقر او را تحت تأثیر قرار داده و تا صبح، در این حالت افسون شده باقی مانده است. شاعر فقر را مانند سنگ قیمتی و با رنگی زیبا می‌بیند که او را به لباس‌های فاخر در می‌آورد. او به صدای عاشقان و نوشیدنی‌های خوشمزه اشاره می‌کند و حلقه‌ای از افرادی را که تحت تأثیر فقر هستند، تصویر می‌کند. همچنین، او در نور فقر نشانه‌هایی از جان را مشاهده می‌کند و از شور و حال درونی خود می‌گوید، در حالی که صدای آسمان را در هیجان وصف می‌کند. به طور کلی، شاعر نقش فقر را به عنوان یک قوه‌ای زیبا و مثبت در زندگی خود بررسی می‌کند.
فقر را در خواب دیدم دوش منگشتم از خوبی او بی‌هوش من
هوش مصنوعی: دیشب در خوابی فقر را دیدم و از خوبی و زیبایی او چنان مجذوب شدم که بی‌هوش شدم.
از جمال و از کمال لطف فقرتا سحرگه بوده‌ام مدهوش من
هوش مصنوعی: از زیبایی و کمال لطف فقر تا صبحگاه، همیشه در حال سرمستی و حیرت بوده‌ام.
فقر را دیدم مثال کان لعلتا ز رنگش گشتم اطلس پوش من
هوش مصنوعی: فقر را دیدم که مانند یک سنگ قیمتی سرخ است، به طوری که از زیباییاش لباس با ارزشی بر تن کردم.
بس شنیدم های و هوی عاشقانبس شنیدم بانگ نوشانوش من
هوش مصنوعی: من بارها صدای شاد و هیجانانگیز عاشقان را شنیدهام و صدای خوشنوشی را که از آن میآید، نیز تجربه کردهام.
حلقه‌ای دیدم همه سرمست فقرحلقه او دیدم اندر گوش من
هوش مصنوعی: در یک جمع، افرادی را دیدم که به خاطر فقر و مشکلات زندگی، در شادی بودند و به نوعی از این وضعیت راضی بودند. همچنین، متوجه شدم که من نیز تحت تأثیر این فقر قرار گرفتهام و آن را در وجود خودم احساس میکنم.
بس بدیدم نقش‌ها در نور فقربس بدیدم نقش جان در روش من
هوش مصنوعی: من به دفعات زیادی با چهرههای مختلف درخشان فقر روبرو شدهام و همچنین روح خود را در نور وجودم مشاهده کردهام.
از میان جان ما صد جوش خاستچون بدیدم بحر را در جوش من
هوش مصنوعی: از دل ما صد حس و هیجان برانگیخته شد، چون دریای جوشان را دیدم در حالتی مشابه جوش و خروش درون خودم.
صد هزاران نعره می‌زد آسمانای غلام همچنان چاووش من
هوش مصنوعی: آسمان به شدت فریاد می‌زد، ای خدمتکار، مانند پیشخوانندهی من.