غزل شمارهٔ ۲۰۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به ارتباط عمیق و معنوی میان جان‌ها اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دو جان می‌توانند در یک بدن وجود داشته باشند و زندگی اصلی در حقیقت به جانِ روحانی وابسته است. او تأکید می‌کند که اگر از این جان غافل شویم، حتی اگر صد جان هم داشته باشیم، بی‌فایده خواهد بود. در نهایت، شاعر می‌گوید که توضیح دربارهٔ جان و حقیقت آن فراتر از کلام است و نمی‌توان به راحتی آن را بیان کرد.
جان من جان تو جانت جان منهیچ دیدستی دو جان در یک بدن
هوش مصنوعی: روح من و روح تو، جان تو و جان من، آیا هیچ وقت دیدهای که دو روح در یک بدن حضور داشته باشند؟
ای تن ار بی‌او به صد جان زنده‌ایجان طلب کن جان و لاف تن مزن
هوش مصنوعی: اگر جسم تو بیروح باشد، حتی با صد جان هم زنده نخواهی بود، بنابراین جان را طلب کن و به تن خود نبال.
دل از این جان برکن و بر وی بنهز آنک از این جانی نیاید جان مکن
هوش مصنوعی: دل را از این زندگی رها کن و بر آنچه هست تمرکز کن، زیرا از این زندگی بهدستآمده نیازی به جان گرفتن نیست.
از قل الروح امر ربی فهم شدشرح جان ای جان نیاید در دهن
هوش مصنوعی: از روح الهی صحبت کن که دستور پروردگار من است و فهم و توضیح جان را به من داده است، ای جان، این موضوع را نمی‌توان با کلام بیان کرد.