غزل شمارهٔ ۲۰۸۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به عشق سوزانی اشاره می‌کند که در درونش می‌سوزد و این آتش نه تنها در حال نمایان است، بلکه در شب و روز او را می‌سوزاند. او بیان می‌کند که همه انسان‌ها سعی در ریدیافت عقل و خرد دارند، اما دل‌های عاشقان همچنان تحت تأثیر این عشق سوزان و آتشین قرار دارند.
بگویم مثالی از این عشق سوزانیکی آتشی در نهانم فروزان
هوش مصنوعی: میخواهم مثالی از این عشق سوزان بیان کنم که مانند آتش پنهانی در درونم شعلهور است.
اگر می‌بنالم وگر می‌ننالمبه کار است آتش به شب‌ها و روزان
هوش مصنوعی: اگر چه ممکن است شکوه و ناله کنم، ولی در هر حال این درد و ناراحتی وجود دارد که مانند آتش در طول شب و روز به من رنج میدهد.
همه عقل‌ها خرقه دوزند لیکنجگرهای عشاق شد خرقه سوزان
هوش مصنوعی: همه افراد سعی میکنند تا دانش و درک خود را بهبود دهند و مانند خرقهای که لباس زیرین را میپوشاند، به آنها بپردازند. اما دل‌های عاشقان به شدت دچار درد و آزردگی هستند، به گونهای که به جای پوشش، دچار سوختگی و رنجی عمیق هستند.