غزل شمارهٔ ۲۱۰۰
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به عشق و وصال دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد تا با بوسه‌ها و لبخندهایش به دلش شادی و آرامش ببخشد. او دعایی برای نرم شدن دل معشوق می‌کند و آرزو دارد که در کنار او باشد. شاعر به زیبایی و وفای معشوق اشاره می‌کند و خواستار پیوندی عمیق‌تر است. همچنین به سفر حاجیان و آرزوی رسیدن به کعبه اشاره می‌کند. در انتها، شاعر با شمس تبریز، نماد روشنایی و آگاهی، ارتباط برقرار می‌کند و از او می‌خواهد که در افق درخشان بخرامد. به‌طور کلی، شعر تمجید از عشق و زیبایی و longing for unity را بیان می‌کند.
چند بوسه وظیفه تعیین کنبه شکرخنده‌ایم شیرین کن
هوش مصنوعی: چند بوسه به عنوان یک وظیفه مشخص کن و با لبخند شکرین خود آن را دلپذیر و زیبا کن.
آن دلت را خدای نرم کناداین دعای خوش است آمین کن
هوش مصنوعی: خداوند دل تو را نرم می‌کند، این دعا بسیار خوب و امیدوارکنندهای است، آمین.
مگر این را به خواب خواهم دیدمن بخسبم کنار بالین کن
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که خواب این را ببینم، اگر در کنار من خوابیدهای؟
ای فسون اجل فراق لبترو فسون مسیح آیین کن
هوش مصنوعی: ای جادوگری که مرگ، جدایی تو را به من یادآوری می‌کند، همچون مسیحی که به درمان میپردازد، این جدایی را به سحری مبدل کن.
عرصه چرخ بی‌تو تنگ آمدهین براق وصال را زین کن
هوش مصنوعی: فضای زندگی بدون تو برایم تنگ و محدود شده است. پس برای رسیدن به تو، همچون یک اسب تندرو، آمادهام تا این فاصله را پر کنم.
حسن داری وفاست لایق حسنحسن را با وفا تو کابین کن
هوش مصنوعی: تو زیبایی و وفای تو هم باعث زیباییات است؛ بنابراین، زیبایی و وفا را با هم در زندگیات ادغام کن.
چون بمیرند رحم خواهی کردآنچ آخر کنی تو پیشین کن
هوش مصنوعی: زمانی که کسی بمیرد، خواستههایش را در نظر بگیر و پیش از آنکه کار به جایی برسد که نیاز به رحم و مهربانی باشد، باید به آن فکر کنی.
حاجیان مانده‌اند از ره حجداروی اشتران گرگین کن
هوش مصنوعی: حاجیان در مسیر حج مانده‌اند، دارویی برای شترهای بیمار آماده کن.
تا به کعبه وصال تو برسندچاره آب و زاد و خرجین کن
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هدف و مقصود نهایتاً باید خود را برای سفر آماده کرد و وسایل لازم را تهیه نمود.
ای دو چشم جهان به تو روشناین جهان را تو آن جهان بین کن
هوش مصنوعی: ای دو چشم، نور دنیای من به واسطه توست؛ این دنیا را به نیروی آگاهی و دید تو به جهانی دیگر تبدیل کن.
از تجلی آفتاب رختچشم و دل را چو طور سینین کن
هوش مصنوعی: از تابش نور خورشید بر چهرهات، چشمان و دل خود را همانند کوه طور روشن و سرشار از نور و زیبایی کن.
بس کنم شد ز حد گستاخیمن کی باشم که گویمت این کن
هوش مصنوعی: کافی است که از حد جسارت من فراتر برود. من کی هستم که به تو بگویم این کار را انجام بده.
گر نبود این سخن ز من لایقآنچ آن لایق است تلقین کن
هوش مصنوعی: اگر این گفتار از من شایسته نیست، تو آنچه شایسته است را به او بیاموز.
شمس تبریز بر افق بخرامگو شمال هلال و پروین کن
هوش مصنوعی: شمس تبریز به مانند هلال و پروین در آسمان درخشان است و خواهان آن است که در افق بهدرخشید و دیدهها را به خود جلب کند.