غزل شمارهٔ ۲۲۲۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و نیاز عمیق به محبوب است. شاعر از تاثیر عمیق محبوب بر زندگی و ذهنت او صحبت می‌کند و بیان می‌کند که تنها آرزویش در این دنیا، رسیدن به محبوب و کام دل است. او منتظر پیام محبوبش است و تمام وجودش تحت تاثیر زیبایی و جذابیت اوست.
ای غذای جان مستم نام توچشم و عقلم روشن از ایام تو
هوش مصنوعی: ای غذای روح من، نام تو سبب روشنی چشم و عقل من است و از روزهای تو بهرهمند شدهام.
شش جهت از روی من شد همچو زرتا بدیدم سیم هفت اندام تو
هوش مصنوعی: وقتی به چهرهام نگاه کردی، به قدری زیبا و درخشان شدم که شش طرف دنیا همچون طلا به نظر میرسید و از آن به بعد، اندام تو را مانند نقره دیدم.
گفته بودی کز توام بگرفت دلمن نخواهم در جهان جز کام تو
هوش مصنوعی: گفته بودی که عشق تو قلبم را پر کرده، و من هیچ چیزی در دنیا جز خوشحالی تو نمیخواهم.
منتظر بنشسته‌ام تا دررسداز پی جان خواستن پیغام تو
هوش مصنوعی: من در انتظار نشستهام تا پیامی از تو به همراه درخواست جان من بیاید.