غزل شمارهٔ ۲۲۵۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و جذبه‌ای است که شاعر به محبوب خود دارد. او از زیبایی و خوشبوئی محبوبش سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. شاعر به خوشحالی و شادابی که وجود محبوبش به زندگی‌اش می‌آورد اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند جای او را بگیرد. عشق او همچون جوی خوش و نشاط‌آور است که همه وجودش را فراگرفته. با استفاده از تصاویری زیبا و شاعرانه، ارتباط عمیق و معنوی خود را با محبوبش توصیف می‌کند.
نور دل ما روی خوش توبال و پر ما خوی خوش تو
هوش مصنوعی: روشنی دل ما به زیبایی و خوشی تو بستگی دارد و خوشی تو به ما انگیزه و انرژی میبخشد.
عید و عرفه خندیدن تومشک و گل ما بوی خوش تو
هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی در روز عید و عرفه با لبخند تو مغز خوب ما را معطر کرده است.
ای طالع ما قرص مه توسایه گه ما موی خوش تو
هوش مصنوعی: ای سرنوشت ما، مانند ماه کامل تو، پناهگاه ما موهای زیبا و دلکش تو هستند.
سجده گه ما خاک در توجولانگه ما کوی خوش تو
هوش مصنوعی: سجدهگاه ما زمین توست و محل پرواز ما کوی خوش توست.
دل می‌نرود سوی دگرانچون رفته بود سوی خوش تو
هوش مصنوعی: دل به سمت دیگران نمیرود چون قبلاً به سوی تو رفته بود و حالا در انتظارت مانده است.
ور دل برود سوی دگراناو را بکشد اوی خوش تو
هوش مصنوعی: اگر دل فردی به سمت دیگری برود، آن شخص را خواهد کشید به سمت خود، هرچند که تو فردی خوشگذران و دوستداشتنی باشی.
ای مستی ما از هستی توغوطه گه ما جوی خوش تو
هوش مصنوعی: ای عشق، دلیل شادابی و سرزندگی ما، ما در محبت تو غرق هستیم و مانند جویبی هستیم که از خوشبویی تو سرشار است.
زرین شدم از سیمین بر تویک تو شدم از توی خوش تو
هوش مصنوعی: من از زیبایی و نیکی تو به شکلی تازه درآمدم، به گونهای که از وجود تو متأثر شدهام و خودم را در تو یافتهام.
سر می‌نهم و چون سر ننهدچوگان تو را گوی خوش تو
هوش مصنوعی: من سر خود را به زمین میگذارم و هنگامی که چوگان تو سر نمیگذارد، تو ای خوشگو، باید ادامه دهی.
خامش کنم و خامش چو سکستهای و هویم از هوی خوش تو
هوش مصنوعی: سکوت میکنم و آرام میشوم، چرا که ناله و فریادم از عشق تو برمیخیزد.