غزل شمارهٔ ۲۲۵۴
هوش مصنوعی: این شعر، به بیان عشق و محبت عمیق گویا به محبوب می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق اشاره می‌کند و از علاقه‌اش به او سخن می‌گوید. او آماده است که جان خود را برای معشوق فدای کند و زیبایی‌های او را تحسین می‌کند. به طور کلی، این اثر حالتی عاشقانه و احساسی دارد و به تمجید از معشوق می‌پردازد.
دل من دل من دل من بر تورخ تو رخ تو رخ بافر تو
هوش مصنوعی: دل من به تو وابسته است و نشانههای چهرهات همیشه در ذهن من نقش بسته است.
صنما صنما اگر جان طلبیبدهم بدهم به جان و سر تو
هوش مصنوعی: عشق تو برای من ارزش بالایی دارد، اگر بخواهی جانم را هم به تو میدهم.
کف تو کف تو کف رحمت تولب تو لب تو لب شکر تو
هوش مصنوعی: دستهای تو مظهر رحمت و دلتنگی تو نشانه شکرگزاری است.
دم تو دم تو دم جان وش تومی تو می تو می چون زر تو
هوش مصنوعی: عطر تو همانند نفسهای زنده کننده است و مثل زعفران، شیرین و دلپذیر میباشد.
در تو در تو در بخشش توگل تو گل تو گل احمر تو
هوش مصنوعی: تو در بخشندگیات مانند گلی زیبایی، همانند گلی قرمز که در دل و جانت میدرخشد.