غزل شمارهٔ ۲۳۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و تاثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق معشوقش و اندیشه‌های او بر جان و دلش اثر گذاشته و هر لحظه در ذهنش آنچه را که محبوبش می‌تند، بروز می‌کند. شاعر از زیبایی‌ها و ناز معشوقش یاد می‌کند و می‌گوید که یاد لب‌های او زندگی‌اش را شیرین کرده است. همچنین، او در توصیف چهره و قامت محبوبش به زیبایی و جذابیت او اشاره می‌کند و از عواطف و احساسات عمیقش در برابر او سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که نگاه خشمگین معشوقش دلش را آشفته کرده و او را از خود بیگانه کرده است.
ای جان تو جانم را از خویش خبر کردهاندیشه تو هر دم در بنده اثر کرده
هوش مصنوعی: ای محبوب من، جان من از وجود تو آگاه شده است و هر لحظه اندیشه تو بر من تأثیر میگذارد.
ای هر چه بیندیشی در خاطر تو آیدبر بنده همان لحظه آن چیز گذر کرده
هوش مصنوعی: هر چیزی که در ذهن تو به آن فکر کنی، بلافاصله همان چیز برای من هم اتفاق میافتد.
از شیوه و ناز تو مشغول شده جانممکر تو به پنهانی خود کار دگر کرده
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی تو چنان مرا مشغول کرده است که نفسهایم به شوق تو میخیزد، در حالی که نقشههای تو در خفا، بازی دیگری را رقم زده است.
بر یاد لب تو نی هر صبح بنالیدهعشقت دهن نی را پرقند و شکر کرده
هوش مصنوعی: هر صبح به یاد لبان تو با دلخوشی عشقات را آواز میزنم و زبانم را شیرین میکنم.
از چهره چون ماهت وز قد و کمرگاهتچون ماه نو این جانم خود را چو کمر کرده
هوش مصنوعی: چهرهات مانند ماه زیباست و قامت و کمرت همچون هلال ماه نرم و ملايم است. جان من به خاطر زیباییهای تو به قدری تحت تأثیر قرار گرفته که خود را همچون کمری در برابر زیباییات قرار میدهیم.
خود را چو کمر کردم باشد به میان آییای چشم تو سوی من از خشم نظر کرده
هوش مصنوعی: من خود را به شکل کمر درآوردهام تا تو به میان بیایی، ای چشمی که به سمت من با نگاه خشمگین زل زدهای.
از خشم نظر کردی دل زیر و زبر کردیتا این دل آواره از خویش سفر کرده
هوش مصنوعی: به علت خشم و غضب، به قلب من نگاهی انداختی و آن را به هم ریختی، تا جایی که این دل بیقرار و آواره از خود بیخبر شده است.