غزل شمارهٔ ۲۴۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به صبر و انتظار اشاره می‌کند و از وجود خود به عنوان نگهبان خسته‌دلان یاد می‌کند. او می‌خواهد که به مانند علی (علیه‌السلام) سر خود را از دست ندهد و با وسوسه‌ها مبارزه کند. شاعر همچنین به مفهوم عشق و معرفت اشاره دارد و می‌خواهد که با باده‌ی محبت و خوشی، دوستانش را مست کند. در انتها، شاعر از دل خود می‌خواهد که سکوت کند و فقط نام کسی را ببرد که از او سخن گفتن، چون گل، شیرین و خوش‌زبان است.
عارف گوینده اگر تا به سحر صبر کنیاز جهت خسته‌دلان جان و نگهبان منی
هوش مصنوعی: اگر تو تا صبح صبر کنی، عارف گوینده به تو خواهد گفت که تو از نظر دلهای خسته، جان و نگهبان من هستی.
همچو علی در صف خود، سر نَبَری از کف خودبولهب وسوسه را تا نکنی راهزنی
هوش مصنوعی: مانند علی در صف خود ایستاده، سر خود را از دست نده و وسوسه‌ها را کنار بگذار تا دچار راهزنی نشوی.
راه‌زنان را بزنی تا که حقت نام نهدغازی من حاجی من گرچه به تن در وطنی
هوش مصنوعی: اگر بر دزدان و ستمگران ضربه بزنی، آن زمان است که حق تو را به عنوان سرباز و ستایشگر نام میگذارد، من حتی اگر در وطن خودم باشم، به نام حاجی شناخته میشوم.
ساقی جام ازلی مایهٔ قند و عسلیبارگه جان و دلی گنج‌گه بوالحسنی
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی از بهشت که شیرینی و لطافتش مانند قند و عسل است. تو محل زندگی جان و دل هستی و گنجینهای از خوبان و نعمتها را در خود داری.
جنبش پَرّ مَلَکی مطلع بام فلکیجمع صفا را نمکی شمع خدا را لگنی
هوش مصنوعی: حرکت پرندهای در آغاز روز آسمانی، صفای جمع را همچون نمک در نظر میآورد و شمعی از نور خدا را در ظرفی قرار میدهد.
باده دهی مست کنی جمله حریفان مراعربده‌شان یاد دهی با من‌شان درفکنی
هوش مصنوعی: به من نوشیدنی بده و مرا مست کن تا همه رفقایم را تحت تاثیر قرار دهم و با صدای بلند و شجاعت با آنها برخورد کنم.
از یک سوراخ تو را مار دوباره نگزدگر نری و پاکدلی مؤمنی و مؤتمنی
اشاره است به حدیث «لا يلدغ المؤمن من جحر مرتين»؛ مؤمن از یک سوراخ دوبار گزیده نمیشود.
خامش باش ای دل من نام مرا هیچ مگونام کسی گو که از او چون گل تر خوش‌دهنی
هوش مصنوعی: ای دل من، ساکت باش و نام من را نبر. نام کسی را ببر که از من، گل تر و خوشزبانتر است.