غزل شمارهٔ ۲۵۰۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره دیدار شاه با دیوانگان و گفتگوهایی است که بین آنها رخ می‌دهد. شاعر به توصیف حال و هوای دیوانگان و ناله‌های روحانی آنها می‌پردازد. شاه متوجه می‌شود که آواز شاعر از روح حیوانی جدا شده و به مرتبه‌ای بالاتر رسیده است. او به دیوانگان اشاره می‌کند که می‌توانند از بندهای دیوانگی رها شوند. پیرمردی به حضور شاه می‌آید و می‌گوید که این دیوانه سبب ایجاد آشوب و ویرانی است. شاه بیان می‌کند که این مجنون تنها به زنجیر زلف او وابسته است و هیچ زنجیر دیگری را نمی‌پذیرد. در انتها، ذکر می‌شود که این مجنون به نوعی بازی سلطانی تبدیل شده است.
بر دیوانگان امروز آمد شاه پنهانیفغان برخاست از جان‌های مجنونان روحانی
هوش مصنوعی: امروز شاه به طور پنهانی نزد دیوانگان آمده است و صدای نالهشان از دلهای مجنونان روحانی بلند شده است.
میان نعره‌ها بشناخت آواز مرا آن شهکه صافی گشته بود آوازم از انفاس حیوانی
هوش مصنوعی: در میان سر و صداها، آن پادشاه به صدای من پی برد، چون صدای من از نفسهای دنیایی پاک و صاف شده بود.
اشارت کرد شاهانه که جست از بند دیوانهاگر دیوانه‌ام شاها تو دیوان را سلیمانی
هوش مصنوعی: سلطانی به طور غیرمستقیم اشاره می‌کند که اگر من دیوانه‌ام، تو باید قدرتی مانند سلیمان داشته باشی و وضعیت مرا تغییر بدهی. این نوعی درخواست برای رهایی از قید و بندهای دیوانگی است.
شها همراز مرغانی و هم افسون دیوانیبر این دیوانه هم شاید که افسونی فروخوانی
هوش مصنوعی: ای زیبا، تو همسفر مرغابی هستی و همچنین جادوگری دیوانه. شاید تو هم بتوانی بر دل این دیوانه جادویی بخوانی.
به پیش شاه شد پیری که بربندش به زنجیریکز این دیوانه در دیوان بس آشوب است و ویرانی
هوش مصنوعی: پیری به حضور شاه رفت که او را به زنجیر ببندند، زیرا این دیوانه باعث آشوب و ویرانی بسیاری در دیوان شده است.
شه من گفت کاین مجنون به جز زنجیر زلف مندگر زنجیر نپذیرد تو خوی او نمی‌دانی
هوش مصنوعی: شه می‌گوید که این مجنون هیچ زنجیری جز زنجیر موهای من را نمی‌پذیرد و تو از ویژگیهای او بیخبری.
هزاران بند بردرد به سوی دست ما پردالیناراجعون گردد که او بازی است سلطانی
هوش مصنوعی: بسیاری از گناهان و دردها به سوی ما میآیند و ما را در بر میگیرد، اما در نهایت به سوی آرامش و بازگشت به حالت طبیعی خواهیم رسید، چون این وضعیت، تنها بازی و آزمایش سلطنت است.