غزل شمارهٔ ۲۵۴۴
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی گم‌شدن کاشتری در بیابان و جست‌وجوی او توسط یک اشتر است. اشتر که اشک‌ها و غم‌های کاشتری را می‌بیند، در نهایت او را در کنار راه پیدا می‌کند. کاشتری از شادی گریه می‌کند و با زیبایی و نیکویی اشتر را وصف می‌کند. در ادامه، به خداوند دعا می‌کند تا نوری به او بدهد تا خود را پیدا کند و به عشق الهی اشاره می‌کند که انسان‌ها را غافل کرده است. شاعر از انسان می‌خواهد تا به خود و به خداوند نزدیک‌تر شود و به عمق وجودش توجه کند.
شنیدم کاشتری گم شد ز کردی در بیابانیبسی اشتر بجست از هر سوی کرد بیابانی
هوش مصنوعی: یکی از کشاورزان به بیابان رفت و در آنجا گم شد. او در تلاش بود تا از هر طرف، شترهای زیادی را پیدا کند.
چو اشتر را ندید از غم بخفت اندر کنار رهدلش از حسرت اشتر میان صد پریشانی
هوش مصنوعی: وقتی که او شتر را ندید، از غم و اندوه در کناره راه خوابش برد و دلش به خاطر حسرت شتر بین صد نوع بینظمی و آشفتگی غمگین بود.
در آخر چون درآمد شب بجست از خواب و دل پرغمبرآمد گوی مه تابان ز روی چرخ چوگانی
هوش مصنوعی: در پایان شب که صبح برخواست، دل پر از غم بهجست و ماه تابان از آسمان ظاهر شد.
به نور مه بدید اشتر میان راه استادهز شادی آمدش گریه به سان ابر نیسانی
هوش مصنوعی: در نور ماه، شتری که در راه ایستاده است از روی شادی میگرید و اشکهایش مانند بارانهای بهاری میریزد.
رخ اندر ماه روشن کرد و گفتا چون دهم شرحتکه هم خوبی و نیکویی و هم زیبا و تابانی
هوش مصنوعی: او چهرهاش را مثل ماه روشن نشان داد و گفت: حالا برایم بگو که تو هم خوب هستی، هم زیبا و هم درخشان.
خداوندا در این منزل برافروز از کرم نوریکه تا گم کرده خود را بیابد عقل انسانی
هوش مصنوعی: پروردگارا، در این دنیا از بزرگواریات نوری برافروز تا انسان‌ها که راه خود را گم کردهاند، بتوانند خود را پیدا کنند.
شب قدر است در جانت چرا قدرش نمی‌دانیتو را می‌شورد او هر دم چرا او را نشورانی
هوش مصنوعی: در شب قدر، بهترین زمان برای بهرهبرداری از رحمت و فیض الهی است. اما تو چرا اهمیت آن را نمیفهمی؟ این شب با پاککنندگی و برکتش هر لحظه تو را در بر میگیرد، اما تو چرا خود را از این پاککنندگی دور میکنی؟
تو را دیوانه کرده‌ست او قرار جانت برده‌ست اوغم جان تو خورده‌ست او چرا در جانش ننشانی
هوش مصنوعی: او تو را دیوانه کرده و آرامش را از جانت گرفته است. او غم تو را دارد و به فکر توست. پس چرا در دل او جایی را برای خود نمیکنی؟
چو او آب است و تو جویی چرا خود را نمی‌جوییچو او مشک است و تو بویی چرا خود را نیفشانی
هوش مصنوعی: اگر او مانند آب است و تو مانند جوی، پس چرا خودت را نمیشناسی و نمیجویی؟ اگر او مانند مشک است و تو بویی، چرا عطر و بویت را نمیافشانی؟