غزل شمارهٔ ۲۶۳۸
هوش مصنوعی: این شعر به نقد حسد و عواقب آن می‌پردازد. شاعر به کسی اشاره می‌کند که به دلیل حسادت، به مشکلاتی دچار شده و تلخی های زیادی را تجربه کرده است. او یادآوری می‌کند که نتیجه اعمال ناخوشایند و ناپاک، به خود فرد برمی‌گردد. در ادامه، شاعر به اهمیت پاکی دل و جان اشاره می‌کند و به تفکر در مورد حقیقت و روح اشاره می‌کند. همچنین بر لزوم خاموشی و نداشتن حسد نسبت به دیگران تأکید می‌کند و می‌گوید که هر ذره‌ای از وجود ما می‌تواند نور و زیبایی را نشان دهد. در کل، شعر پیامی از عشق، بخشش و خودشناسی را منتقل می‌کند.
ای آنک به دل‌ها ز حسد خار خلیدیاین‌ها همه کردی و در آن گور خزیدی
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر حسد، دل‌ها را آزردهخاطر کردی، تو همه این کارها را انجام دادی و در نهایت به گور رفتی.
تلخی دهد امروز تو را در دل و در کامآن زهرگیاهی که در این دشت چریدی
هوش مصنوعی: امروز احساس تلخی به تو میدهد، همانطور که آن زهر گیاهی که در این دشت چرا کردی، در دل و دهانت حس میشود.
آن آهن تو نرم شد امروز ببینیکه قفل دری یا جهت قفل کلیدی
هوش مصنوعی: امروز میبینی که آن آهنی که سخت و محکم بود، حالا نرم شده است، مثل قفلی که با یک کلید باز میشود.
طوق ملکی این دم اگر گوهر پاکیرد فلکی این دم اگر جان پلیدی
هوش مصنوعی: این جا اشاره به این دارد که اگر در این لحظه، مقام و مقام انسانی و ملکوتی وجود داشته باشد، باید در درون آن گوهر پاکی وجود داشته باشد. در غیر این صورت، اگر رویدادها و رفتارهای ناپاک در جان انسان وجود داشته باشد، هیچ ارزشی از آن مقام و جایگاه باقی نمیماند.
با جمله روان‌ها به تک روح روانیسلطان جهادی اگر از نفس جهیدی
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که با همه روحهای زنده و انرژیهای حیات، به روح پاک و روشن سلطان جهاد و تلاش بپرداز. اگر از نفس و تواناییهای تازه و نو بهرهمند شوی، به این هدف نزدیکتر خواهی شد.
با خالق آرام تو آرام گرفتیوز دیو رمیده تو به هنگام رهیدی
هوش مصنوعی: با خالق خود به آرامش رسیدی و از شر دیو ترس و ناامیدی رهایی یافتهای.
امروز تو را بازخرد از غمش آن نورکو را چو دل و جان به دل و جان بخریدی
هوش مصنوعی: امروز دوباره به خوبی و خرد و درک از غم او رسیدی، نوری که همانند دل و جانت را خریداری کردی.
آن سیمبر اندر بر سیمین تو آیدکو را چو نثار زر از این خاک بچیدی
هوش مصنوعی: آن جوان زیبا و دوستداشتنی که مانند سیم است، به سوی تو میآید، چون تو نیکی و محبت را از این دنیای خاکی برای او نثار کردهای.
ای عشق ببخشای بر این خاک که دانیکز خاک همان رست که در خاک دمیدی
هوش مصنوعی: ای عشق، بر این خاک ببخشای که تو میدانی از همین خاک، آنچه زنده شده، به خاطر دمیدن تو در آن است.
خامش کن و منمای به هر کس سر دل ز آنکدر دیده هر ذره چو خورشید پدیدی
هوش مصنوعی: سکوت کن و راز دلت را به کسی نگو، چون در هر ذره از چشم تو نوری همچون خورشید پیداست.