غزل شمارهٔ ۲۷۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دوستی اش با خداوند اشاره دارد و از او درخواست میکند که در کنار او باشد و از جدایی محفوظش بدارد. او به معشوقش، شمس تبریزی، نگریسته و او را میطلبد. شاعر به تفاوت میان جسم و جان اشاره میکند و میگوید که جان باید از آثار بدی و چشم زخم محفوظ بماند. او حس میکند که وجود شمس به او زندگی و جان میبخشد و در جستجوی اوست تا این ارتباط عمیق ادامه یابد. در نهایت، شاعر احساس تنهایی و longing خود را به معشوقش ابراز میکند و از او میخواهد که نزد او بیاید.
چه دلشادم به دلدار خداییخدایا تو نگهدار از جدایی
هوش مصنوعی: من چقدر خوشحالم که محبوبم خدایی است. خدایا، تو را به جان خودم قسم میدهم از جدایی ما محافظت کن.
بیا ای خواجه بنگر یار ما راچو از اصحاب و از یاران مایی
هوش مصنوعی: بیا ای بزرگوار، به یار ما نگاه کن، که ما نیز از دوستان و همراهان او هستیم.
بدان شرطی که با ما کژ نبازیوگر بازی تو با ما برنیایی
هوش مصنوعی: اگر شرطی باشد که با ما ناپسند رفتار نکنی، پس اگر بخواهی با ما بازی کنی، از ما دور نشو.
دغایانی که با جسم چو پیلندسوار اسب فرهنگ و کیانی
هوش مصنوعی: افرادی که دارای جسد زورمندی مانند فیل هستند، بر اسبِ علم و فرهنگ سوارند.
پیاده گشته و رخ زرد ماندندز فرزین بند شاهان بقایی
هوش مصنوعی: آنها به زمین افتاده و چهرهشان زرد و رنگپریده شده است، همچنان که در بند فرزین، پادشاهان به سر میبرند.
چه بودی گر بدانستی مهی راشکسته اختری در بیوفایی
هوش مصنوعی: اگر میدانستی که محبوبی مانند ماه، در دل بیوفایی، شکسته و غمگین است، چه حالی میداشتی؟
وگر مه را نداند ماه ماه استچگونه مه نه ارضی نی سمایی
هوش مصنوعی: اگر ماه (صورت فلکی) از ماه (ماه شب) ناآگاه باشد، چگونه میتواند ادعا کند که ماه است؟ در واقع، ماه نه در زمین وجود دارد و نه در آسمان.
که ارضی و سمایی را غروب استفتد بیاختیارش اختفایی
هوش مصنوعی: غروب به طبیعت و آسمان نفوذ کرده و آنها را به آرامش و پنهانی میبرد، به گونهای که هیچکس نمیتواند در برابر این حالت تسلیم نشود.
ظهور و اختفای ماه جانیبه دست او است در قدرت نمایی
هوش مصنوعی: حضور و عدم حضور ماه به دست اوست و او در نمایش قدرت خود، این کار را انجام میدهد.
بسوز ای تن که جان را چون سپندیبه دفع چشم بد چون کیمیایی
هوش مصنوعی: ای تن، بسوز؛ زیرا که جان را مانند بخور خوشبو باید که مثل طلای قیمتی، از چشم بد دور نگهداریم.
که چشم بد به جز بر جسم نایدبه معنی کی رسد چشم هوایی
هوش مصنوعی: چشم بد تنها به جسم انسان آسیب میزند و هیچ گاه نمیتواند به معنای واقعی به کسی صدمه بزند. در واقع، تنها چیزی که قابل رویت است، جسم است و معنای عمیقتر در ورای آن نهفته است.
کناری گیرمش در جامه تنکه جان را زو است هر دم جان فزایی
هوش مصنوعی: او را در آغوش میگیرم تا با هر نفس، جانم تازه شود؛ زیرا وجود او مایه حیات من است.
خیالت هر دمی این جاست با ماالا ای شمس تبریزی کجایی
هوش مصنوعی: هر لحظه خیال تو در کنار ماست، اما ای شمس تبریزی، تو کجایی؟