غزل شمارهٔ ۲۷۳۸
هوش مصنوعی: این شعر از حال و روز دل شاعر صحبت می‌کند. او به تجربیاتش از مستی و خرابی در سال گذشته اشاره می‌کند و می‌گوید که امسال هم در حال مستی و خرابی است. او از آتش گذر کرده و حالا به حالتی شبیه کباب در آمده است. شاعر به کنجکاوی طبیعت و جستجوی شیران در جوی ماهی اشاره می‌کند و در ادامه از درد و غم خود می‌گوید که مانند خر در خلابی است. او از شنیدن و درک حال خود می‌گوید و از مخاطب می‌خواهد که لحظه‌ای ملول نشود تا از خدا ثواب بگیرد. کل شعر عواطف متناقض و حالتی از گیجی و جستجو برای معنا را به تصویر می‌کشد.
من پار بخورده‌ام شرابیامسال چه مستم و خرابی
هوش مصنوعی: من امسال شرابی نوشیدهام که به شدت مست و خرابم کرده است.
من پار ز آتشی گذشتمامسال چرا شدم کبابی
هوش مصنوعی: من امسال از درون آتش عبور کردم، چرا که تبدیل به کباب شدم؟
من تشنه به آب جوی رفتمماهی دیدم میان آبی
هوش مصنوعی: من برای نوشیدن آب به کنار جوی رفتم و در آنجا ماهی را درون آب دیدم.
شیران همه ماهتاب جویندمن شیرم و یار ماهتابی
هوش مصنوعی: همه شیرها به دنبال زیبایی و نور ماه هستند، اما من خودم شیرم و محبوبم همان نور ماه است.
از درد مپرس رنگ رخ بینتا رنگ بگویدت جوابی
هوش مصنوعی: از کسی که دردی را تحمل می‌کند، نپرس چه حالتی دارد. تنها کافی است به چهرهاش نگاه کنی؛ رنگ چهرهاش خود به تو پاسخ میدهد.
جانم مست است و تن خراب استمستی است نشسته در خرابی
هوش مصنوعی: روح من در حال شادی و سرور است، اما بدنم در وضعیت نابسامانی قرار دارد. این شادی و سرور، مانند حالتی است که در دل ویرانی نشسته است.
این هر دو چنین و دل چنینترکز غم چو خری است در خلابی
هوش مصنوعی: این دو نفر همچنان که هستند، دل هم حتی بیشتر از آن در غم غرق شده است، مثل الاغی که در کثافت افتاده.
یک لحظه مشو ملول بشنوتا باشدت از خدا ثوابی
هوش مصنوعی: در زندگی، لحظه‌ای ناامید نشو و به درستی گوش کن تا از خدا پاداشی دریافت کنی.